Uzasadnienie
K. S. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Gdyni w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wniesiona za pośrednictwem platformy e-PUAP. Wpłynęło pismo ogólne skarżącego zatytułowane "SKARGA", w którego treści skarżący odnotował: "w załączeniu treść skargi z załącznikami i monitem z 3 stycznia na który nie otrzymałem odpowiedzi". Pismo ogólne zostało opatrzone podpisem zaufanym, który zweryfikowano jako "prawidłowy". Załącznik do pisma stanowiła skarga z załącznikami.
Z uwagi na braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 kwietnia 2023 r., wezwano skarżącego do ich usunięcia – tj. podpisanie (podpisem elektronicznym) skargi. Nadto wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwania doręczono skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2023 r. W dniu 7 kwietnia 2023 r. skarżący uiścił wpis od skargi. Nie wykonał jednak wezwania o podpisanie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W świetle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 259) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów jest podpisanie pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego zostało podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, o czym stanowi art. 46 § 2a p.p.s.a.
Należy w tym miejscu odnotować, że na tle zasad podpisywania załączników do pisma wnoszonego do sądu w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy e-PUAP wystąpiły w orzecznictwie sądów administracyjnych rozbieżności. Zagadnieniem tym zajął się - w wyniku przedstawienia w sprawie I FZ 92/21 do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości - skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 6 grudnia 2021 r., podjął w sprawie I FPS 2/21 uchwałę, przyjmując, że "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę e-PUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym".
Powyższa uchwała ma moc ogólnie wiążącą w stosunku do sądów administracyjnych (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Istota owej mocy ogólnie wiążącej uchwał sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w powyższej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych, dopóki nie nastąpi zmiana tego stanowiska. Natomiast strony oraz inni uczestnicy postępowania są pośrednio związani mocą prawną uchwał, która polega na tym, iż podmioty te nie są w stanie swoją interpretacją przełamać wykładni przyjętej w uchwale (tak: A. Kabat (w:) B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 269, publ. LEX/el. 2021).
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do elektronicznego podpisania skargi. Wezwanie doręczono skutecznie adresatowi za pośrednictwem platformy e-PUAP w dniu 6 kwietnia 2023 r. Skarżący nie ustosunkował się do jego treści w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 13 kwietnia 2023 r.
W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.