Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 13 października 2014 r., sygn. akt III SAB/Gd 91/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Skład
Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 13 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. T. na bezczynność Rektora Uniwersytetu w przedmiocie bezczynności w sprawie odpowiedzi na pisma

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

J. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w zakresie odpowiedzi na jej pisma. W oparciu o art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013, poz. 267 ze zm.) – dalej: "k.p.a.", skarżąca domagała się wyznaczenia władzom Uniwersytetu [...] terminu na złożenie wyjaśnień odnośnie złożonych przez nią pism: z dnia 9 września 2013 r., z dnia 26 listopada 2013 r., z dnia 13 grudnia 2013 r., z dnia 16 grudnia 2013 r., z dnia 17 grudnia 2013 r., z dnia 11 marca 2014 r., z dnia 19 marca 2014 r. i z dnia 25 marca 2014 r. Nadto chciała wyjaśnienia przyczyn nieudzielenia odpowiedzi na pisma w terminie.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że od 2012 r. wraz z innym mieszkańcami hotelu asystenckiego nr [...] w G. zgłaszała do władz uczelni kwestie finansowe dotyczące zamieszkania w tym hotelu. Złożyła pismo w związku ze zniszczeniami i grabieżą dokonaną przez administrację hotelu, nadto odwołanie od decyzji Kanclerza [...] dotyczącej cofnięcia jej przydziału na hotel. Pomimo ponagleń nie otrzymywała odpowiedzi na wymienione pisma. Ostatecznie Kanclerz [...] w piśmie z dnia 11 kwietnia 2014 r. stwierdził, że nie ma potrzeby odpowiadać na poruszane przez skarżącą kwestie, bowiem w dniu 24 lutego 2014 r. Rektor [...] wypowiedział jej stosunek pracy. Do skargi skarżąca dołączyła kopie pism.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o jej odrzucenie. Organ wskazał, że w listopadzie 2013 r. skarżącej zmieniono miejsce zakwaterowania z hotelu asystenckiego nr [...] w G. na hotel asystencki nr [...] w G., a po rozwiązaniu umowy o pracę, stosownie do § 12 zarządzenia nr [...] Rektora UG skierowanie do ww. hotelu cofnięto.

W ocenie organu zagadnienia dotyczące udostępnienia pracownikowi Uniwersytetu [...] miejsca zakwaterowania w hotelu asystenckim, wysokości opłat za to zakwaterowanie, standardu pokoi, bezprawnej inspekcji pokoju, nie należą do kognicji sądu administracyjnego, natomiast na podstawie art. 136 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), rozpatrywane są przez sądy pracy. Po rozwiązaniu ze skarżącą stosunku pracy, złożyła pozew do sądu pracy. Obok spraw związanych z wypowiedzeniem wszelkie kwestie zakwaterowania mogą i są przedmiotem postępowania przed Sądem Rejonowym G. (sygn. akt IV P 113/14). Na etapie mediacji przez ww. sądem powszechnym skarżąca podnosiła sprawy związane z zakwaterowaniem. Organ podkreślił, że art. 207 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym nie obejmuje stosowania przepisów k.p.a. oraz przepisów o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego w odniesieniu do spraw zapewnienia pracownikowi zakwaterowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

W rozpatrywanej sprawie zaszły przesłanki do odrzucenia skargi.

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

  1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z zacytowanego przepisu wynika, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje jedynie w wymienionych wyżej przypadkach. Tylko wówczas sąd administracyjny może rozstrzygać merytorycznie o legalności danego aktu lub o bezczynności organu lub przewlekle prowadzonym przez organ postępowaniu.

Wskazane przez skarżącą pisma dotyczyły szczególnych kwestii zakwaterowania w hotelu asystenckim, m.in. wyjaśnień w sprawie rosnących opłat za zakwaterowanie, dewastacji zajmowanego pokoju, zniszczenia mienia, kosztów remontów, cofnięcia przydziału lokalu, zmiany przydzielonego hotelu asystenckiego.

Zasadnicze znaczenie dla niniejszej sprawy ma wiec odpowiedź na pytanie, czy w kwestiach które zostały podniesione w ww. pismach organ uczelni podejmuje jakikolwiek akt administracyjny wymieniony w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.

W ocenie Sądu odpowiedź jest negatywna, gdyż podnoszone przez skarżącą zagadnienia nie wymagają wydania przez organ uczelni jakiegokolwiek rozstrzygnięcia administracyjnego podlegającego kognicji sądu administracyjnego.

Z ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym ani ze Statutu [...] (tekst dostępny na stronie internetowej Uniwersytetu [...]) nie wynika, że wymienione sprawy związane z zakwaterowaniem wymagają wydania decyzji lub postanowienia. Również Zarządzenie nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 29 października 2009 r. w sprawie hoteli asystenckich Uniwersytetu [...] nie zawiera żadnych regulacji, które wskazywałyby na taki tryb postępowania. Warto w tym zakresie wskazać na rozróżnienie indywidulanych aktów administracyjnych wydawanych przez uczelnię na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących od rozstrzygnięć organów uczelni znajdujących umocowanie w wewnętrznych źródła prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1583/12, LEX nr 1282161).

Konsekwentnie, skoro kwestie zakwaterowania nie są rozstrzygane żadnym z rozstrzygnięć podlegających właściwości sądu administracyjnego, to - uwzględniając treść art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. – także bezczynność organu w tym zakresie nie podlega właściwości tego sądu.

Na marginesie sprawy można dodać, że sprawy poruszone w przedmiotowych pismach skarżącej mogą być przedmiotem postępowania przed sądami powszechnymi, jak również przez Policję czy prokuratora (np. kwestie kradzieży czy zniszczenia mienia). W tym zakresie skarżąca winna zainicjować stosowne postępowania.

Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił niniejszą skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...], jako niedopuszczalną.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 13 października 2014 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.