Uzasadnienie
Niniejsza skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 27 września 2004 r. (data stempla pocztowego) chociaż adresowana została do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne i na podstawie stosownych przepisów zostały utworzone wojewódzkie sądy administracyjne, w miejsce zlikwidowanych ośrodków zamiejscowych Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sprawy w nich zawisłe, jak i te wpływające po dniu 1 stycznia 2004 r. podlegają rozpoznaniu na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, w skrócie p.s.a.). W tej sytuacji właściwym sądem do rozpatrzenia przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowo-administracyjne). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 psa). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnięcia i czynności organów administracji publicznej. Kontrolą objęto decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (...) oraz postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty czy czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Punkt 5 do 7 odnoszą się do kontroli działalności jednostek samorządu terytorialnego i przewidują orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego inne niż prawa miejscowego oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, a pkt 8 orzekania w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jak wynika z treści pisma – skargi dotyczy ona braku decyzji rozgraniczeniowej działki stanowiącej własność skarżącej położonej w C. przy ulicy "a" i "b", której granice faktyczne nie odpowiadają granicy określonej mapami geodezyjnymi, w której to sprawie zwracała się do Gminy, Starosty, Wojewody.
Skarżąca zwróciła się bezpośrednio do tut. Sądu co skutkowało na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju (...) przesłaniem jej skargi organowi celem udzielenia odpowiedzi. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się bowiem za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Warunkiem niezbędnym do nadania skardze dalszego biegu jest ustalenie, że jest to skarga i że została wniesiona w terminie określonym w art. 53 § 1 i 2 psa oraz czyni zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawiera wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 §1 psa). Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 57 § 1 - § 4 p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 16 września 2004 r. K.N. została wezwana do sprecyzowania treści pisma z dnia [...] 2004 r. oraz wniosków w nim zawartych w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Jak wynika z dowodu doręczenia wezwania znajdującego się w aktach sprawy otrzymała go w dniu [...] 2004 r. W zakreślonym terminie skarżąca przesłała do Sądu plik kopii dokumentów złożonych przez nią w różnych urzędach w związku z wnioskiem o "przywrócenie powierzchni jej działki", zarzucając, że nie podjęły one w tej sprawie decyzji, co stanowi o ich bezczynności, która stanowi przedmiot jej skargi. Kolejnym pismem z dnia 20 października 2004 r. K. N. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego dotyczy bezczynność (bądź organów), wskazanie jakiego aktu z zakresu administracji publicznej organ ten nie wydaje, a w szczególności czy jest nim decyzja, postanowienie lub inny akt, bądź jakiej czynności z zakresu administracji publicznej nie wykonuje. Pismo zostało doręczone skarżącej [...] 2004 r. W odpowiedzi wskazała ona Starostwo Powiatowe w Z., Burmistrza Miasta i Gminy Ł. oraz [...] Urząd Wojewódzki w K. i postępowanie rozgraniczeniowe mające na celu ustalenie przebiegu granic jej działki.
Pismo chociaż oznaczone imieniem M. i K.N. podpisane było tylko przez K. N.. W następstwie tak sprecyzowanej odpowiedzi skierowano skargę do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. zobowiązując go do udzielenia nań odpowiedzi, stosownie do art. 54 § 2 p.s.a. Jak wynika z jej treści postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Starosty Zawierciańskiego podjęto postępowanie scaleniowe na obiekcie C. o powierzchni [...] ha, którym objęto m.in. działkę siedliskową K. N. oznaczoną nr [...] o powierzchni [...] ha. W ramach prac scaleniowych dokonano czynności regulacji granic działek siedliskowych, na którą skarżąca wyraziła zgodę. Regulacja ta miała na celu uzgodnienie granic własności działek z granicami faktycznego użytkowania. Postępowanie to zostało zakończone decyzją Starosty Powiatu Z. z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającą projekt scalenia gruntów obiektu C.. Decyzja ta z dniem [...] r. stała się ostateczna. K. N. nie złożyła od niej odwołania.
Art. 58 tej ustawy stanowi, iż Sąd odrzuca skargę, jeżeli stwierdzi jedną z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Czyni tak m.in. gdy skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi lub jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6). W przedmiotowej sprawie, jak wynika z zestawienia dat skarżąca wniosła skargę w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, co czyni ją niedopuszczalną i skutkuje odrzuceniem skargi z tej właśnie przyczyny.
Niezależnie od powyższego w wypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym przez art. 35 kpa skarżąca była obowiązana wnieść zażalenie w oparciu o przepis art. 37 § 1 kpa do organu wyższego stopnia. W tej konkretnej sprawie organem wyższego stopnia nad starostą powiatowym jest wojewoda, a w szczególności działający w jego imieniu inspektor nadzoru geodezyjnego. Skarżąca z tego uprawnienia nie skorzystała. Nie wezwała także żadnego ze wskazanych organów do usunięcia naruszenia prawa.
Mając powyższe na względzie na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz § 3 w związku z art. 52 § 2 p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.