Uzasadnienie
Pismem z 14 kwietnia 2020 r. strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Zarządu Śląskiego Związku Koszykówki w K. w przedmiocie nieprzekazania odwołania od decyzji.
Na podstawie zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z 12 lipca 2020 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie jej egzemplarza podpisanego zgodnie z § 19 ust. 4 statutu "A" J., tj. przez prezesa i sekretarza zarządu, bowiem nadesłana do Sądu skarga została opatrzona podpisem jedynie prezesa zarządu.
Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona w dniu 22 lipca 2020 r. Tym samym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie 29 lipca 2020 r. Strona skarżąca nadała natomiast prawidłowo podpisany egzemplarz skargi w placówce pocztowej w dniu 30 lipca 2020 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 p.p.s.a.
Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przy czym, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
W niniejszej sprawie strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanych obowiązków, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.