Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 stycznia 2024 r. strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego, złożyła skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w opisanym wyżej zakresie.
Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie powyższe odebrane zostało w dniu 4 marca 2024 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia).
Zarządzeniem z dnia 13 marca 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: podpisanie skargi właściwej, tj. pisma z dnia 19 stycznia 2024 r., zawierającego treść skargi i jej uzasadnienie oraz złożenie do akt sprawy pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie siedmiu dni od rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało odebrane przez pełnomocnika strony w dniu 21 marca 2024 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia).
Podkreślić należy, że w obu wezwaniach (wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz w wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi) wskazano zarówno sygnaturę akt niniejszej sprawy, jak i sprecyzowano dane strony skarżącej, podając jej imię i nazwisko.
Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 11 marca 2024 r., z kolei termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 28 marca 2024 r.
Do dnia dzisiejszego wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, a braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu.
Stosownie do art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. w Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", do pisma (skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo to (skargę) wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Jeżeli strona jest reprezentowana w postępowaniu przez pełnomocnika procesowego, to brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny wnoszonego przez takiego pełnomocnika pisma – w tym przypadku brak formalny skargi inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne.
Jednocześnie pismo procesowe, w tym skarga, powinno być podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, na co wskazuje art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Powołany przepis stosuje się również do skargi, bowiem stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w powołanych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z kolei stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym celu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę) aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Z powołanej regulacji wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu.
Stronie skarżącej doręczono do rąk jej pełnomocnika procesowego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Do dnia dzisiejszego braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, a wpis sądowy nie został uiszczony.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a.