Uzasadnienie
Spółka Jawna "A" w U. wniosła skargę na przewlekłość kontroli podatkowych prowadzonych przez Naczelnika Urzędu Kontroli Skarbowej w C. w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług. Kontrole te dotyczą rozliczenia zobowiązań w tym podatku za następujące okresy:
- - maj 2012 r. – wszczęta 16 lipca 2012 r.,
- - luty 2014 r., wszczęta 16 kwietnia 2014 r.,
- - marzec i kwiecień 2014 r. – wszczęta 28 maja 2014 r.,
- - maj 2014 r. – wszczęta 15 lipca 2014 r., żadna z tych kontroli nie została zakończona do dnia wniesienia skargi.
Jako podstawę swej skargi Spółka wskazała art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). W skardze zarzuciła organowi prowadzącemu kontrolę podatkową naruszenie:
- - art. 125 i art. 139 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity w Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez niezałatwienie spraw w terminach wskazanych w tych przepisach oraz działanie opieszałe i przewlekłe,
- - art. 140 i art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez lakoniczne uzasadnienie przyczyn nie zakończenia kontroli w ustawowych terminach, bez wskazania konkretnych dowodów, jakie mają być przeprowadzone oraz okoliczności, które wymagają wyjaśnienia,
- - art. 248b Ordynacji podatkowej poprzez niezakończenie kontroli w terminie wskazanym w tym przepisie.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty strona skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do umorzenia postępowań kontrolnych bądź ich zakończenia w terminie do 30 czerwca 2015 r. jak również stwierdzenie, że przewlekłość postępowań nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa oraz o zwrot kosztów postępowania sądowego.
Strona wyjaśniła jednocześnie, że wykorzystała środek z art. 141 Ordynacji podatkowej i wystąpiła z ponagleniem do Dyrektora Izby Skarbowej w K., który uznał je za bezzasadne.
Naczelnik Urzędu Kontroli Skarbowej w C. wniósł o oddalenie skargi twierdząc, że kontrole prowadzone są w skarżącej Spółce w związku z deklarowanymi przez nią nadwyżkami podatku naliczonego nad należnym. Spółka prowadzi działalność handlową, sprzedaje cynk i ołów, a wcześniej sprzedawała stal. Towar nabywa w kraju i dokonuje jego wewnątrzwspólnotowych dostawy. Czynności kontrolne nadal są prowadzone w celu wyjaśnienia rzetelności dokonanych transakcji. Zachodzi konieczność zgromadzenia informacji z urzędów skarbowych z terenu kraju, a także od administracji podatkowej Czech, Słowacji i Belgii. Ustalane jest źródło pochodzenia towaru, jak i przepływ towaru pomiędzy podmiotami biorącymi udział w łańcuchu transakcji. Postępowania prowadzone są prawidłowo i bez oznak przewlekłości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko.
Skarga jest niedopuszczalna. Wyznaczający kognicję sądów administracyjnych art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje w § 2 pkt 8 skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Tak więc skarga na bezczynności lub przewlekłe postępowanie dotyczyć może spraw, w których wydane mają być decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a). Kontrola podatkowa, prowadzona na podstawie przepisów Działu VI Ordynacji podatkowej, kończy się doręczeniem podatnikowi protokołu kontroli (art. 291 § 4 Ordynacji podatkowej), który nie jest żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 do 4a Ordynacji.
Bez wątpienia nie jest decyzją, postanowieniem, ani pisemną interpretacją przepisów prawa podatkowego. Nie jest też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 290 Ordynacji protokół służy udokumentowaniu przebiegu kontroli i zawiera w szczególności: wskazanie kontrolowanego, wskazanie osób kontrolujących, określenie przedmiotu i zakresu kontroli, określenie miejsca i czasu przeprowadzenia kontroli, opis dokonanych ustaleń faktycznych, dokumentację dotyczącą przeprowadzonych dowodów, ocenę prawną sprawy będącej przedmiotem kontroli, pouczenie o prawie złożenia zastrzeżeń lub wyjaśnień oraz prawie złożenia korekty deklaracji, pouczenie o obowiązku zawiadomienia organu podatkowego przez kontrolowanego o każdej zmianie swojego adresu dokonanej w ciągu 6 miesięcy od dnia zakończenia kontroli podatkowej, jeżeli w toku kontroli podatkowej ujawniono nieprawidłowości, oraz skutkach niedopełnienia tego obowiązku.
Protokół nie dotyczy wprost uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie jest aktem władczym i rozstrzygającym w tym zakresie. W przyszłym postępowaniu podatkowym może być dowodem (porównaj w tym zakresie postanowienie NSA z 27 lutego 2014 r. wydane w sprawie o sygn. akt I FSK 60/14).
Z powyższych względów Sąd uznał, że podatnikowi nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na przewlekłość kontroli podatkowej prowadzonej na podstawie przepisów Działu VI Ordynacji podatkowej.
Mając to na uwadze sąd odrzucił skargę Spółki Jawnej "A" w U. z mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.