Uzasadnienie
Pismem z 24 czerwca 2021 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta M. w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wniosek dotyczący zatrudnienia wnioskodawcy oraz wniosek o zasądzenie zadośćuczynienia wraz ze zwolnieniem z kosztów zastępstwa procesowego. W dniu 24 czerwca 2020r skarżący wystąpił z pismem przesłanym drogą elektroniczną do Prezydenta Miasta M. z propozycją stworzenia nowej funkcji kontrolera jakości i kontaktu z mieszkańcami ds. transportu publicznego lub doradcy ds. komunikacji na które to pismo nie otrzymał odpowiedzi. W dniu 16 marca 2021r skarżący złożył skargę w trybie działu VIII kpa na Prezydenta Miasta M. w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wspomniany wyżej wniosek do Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miasta M. W wyniku złożonej skargi Rada Miasta M. podjęła w dniu [...] r uchwałę nr [...] uznając powyższą skargę za zasadną.
W odpowiedzi na skargę, organ skarżony wniósł o odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi wskazując że jest ona niedopuszczalna z uwagi na brak właściwości sądów administracyjnych do rozpoznawania skarg powszechnych określonych w dziale VIII kpa. Ponadto skarżony podniósł iż skarżący nie zainicjował żadnego postępowania administracyjnego lecz jedynie wnosił o utworzenie nowego stanowiska pracy a w dalszej kolejności zatrudnienia go na tym stanowisku. Nadto skarżony wskazał iż skarga w trybie działu VIII kpa została rozpoznana.
Organ w odpowiedzi na skargę, wnosząc o odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), Sąd orzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczyła sprawy która nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 p.p.s.a.
Albowiem zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce.
W opinii Sądu skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności.
W przedmiotowej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił czynność polegającą na nieudzieleniu mu odpowiedzi na ofertę utworzenia nowego stanowiska pracy i w dalszej kolejności zatrudnienia go na tym stanowisku. Skarżący wnosił o zadośćuczynienie wraz ze zwolnieniem z kosztów zastępstwa procesowego w związku z skargę którą złożył w trybie działu VIII kpa na Prezydenta Miasta M. w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wspomniany wyżej wniosek do Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miasta M. i w wyniku której Rada Miasta M. podjęła w dniu [...] r uchwałę nr [...] uznając powyższą skargę za zasadną.
Zdaniem sądu pismo którego dotyczy zarzut bezczynności, dotyczyło faktycznie oczekiwania nawiązania stosunku pracy przez skarżącego.
Odnośnie zawartego w skardze wniosku o zasądzenie na rzecz skarżącego zadośćuczynienia brak jest podstaw prawnych do rozpatrzenia roszczenia o charakterze cywilnoprawnym właściwym dla sądów powszechnych, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do ich rozpoznania, jak i do pozostałych zawartych w skardze wniosków.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), Sąd orzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczyła sprawy która nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art.3 i 4 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.