Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A. H., na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. w sprawie o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2013 rok, zakończonej decyzją ostateczną tego organu z [...] r. nr [...].
W toku postępowania przed organem administracyjnym I instancji strona wniosła pismo z [...] r. zatytułowane: "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", z powołaniem się na art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz U. z 2013 r., poz. 267, odtąd k.p.a.). To pismo zostało potraktowane jako zażalenie na przewlekłe prowadzenie sprawy przez organ i w takim charakterze przekazane organowi odwoławczemu, który postanowieniem z [...] r. nr [...] uznał je za nieuzasadnione.
Pismem z [...] r. skarżąca złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach skargę, jako jej przedmiot wskazując postanowienie z 29 października 2014 r. Z uwagi na treść skarga ta została potraktowana jako skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania. Wyrokiem z 10 czerwca 2015 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Gl 8/15 Sąd stwierdził, że postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły, z rażącym naruszeniem prawa i zobowiązał organ do wydania decyzji w terminie 1 miesiąca od zwrotu akt. Wyrok uprawomocnił się z dniem 18 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść do sądu administracyjnego, w przypadkach określonych w pkt 1-4a, w tym również na bezczynność lub przewlekłe postępowanie w sprawach, w których wydawane są decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1).
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Zatem w sytuacji skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, dla jej dopuszczalności niezbędne jest, by jej wniesienie poprzedzić na podstawie art. 37§ 1 k.p.a., zażaleniem do organu wyższego stopnia. Niewypełnienie tego warunku wyklucza możliwość dokonywania przez sąd merytorycznej oceny zasadności podniesionych w skardze zarzutów dotyczących przewlekłego działania organu, jak i wniosków w niej zawartych.
W przypadku skarg na przewlekłe postępowanie organów administracji należy zwrócić uwagę na charakter ciągły takiego postępowania, które ma swój bieg (choć nie musi) również po wniesieniu skargi, co wpływa na zmianę okoliczności faktycznych w sprawie.
Skoro więc skarżąca pismem z dnia [...] r. wniosła do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania a postanowieniem z dnia [...] r. organ ten uznał zażalenie za nieuzasadnione, po czym wskutek skargi do Sądu Administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd skargę uwzględnił, to kolejna skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania wymaga ponownie wyczerpania trybu określonego w art. 37 § 1 O.p. Ponieważ w okresie od 25 listopada 2014 r. (wniesienie zażalenia) do 30 kwietnia 2015 r. (wniesienie przedmiotowej skargi) skarżąca nie składała zażalenia w sprawie będącej przedmiotem postępowania, to nie został wyczerpany tryb określony w art. 37§ 1 k.p.a., co oznacza, że skarżąca nie dopełniła warunku dopuszczalności skargi, o jakim mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. Wystąpiła zatem prawna przeszkoda, w wyniku której przedmiotowa skarga nie może zostać merytorycznie rozpoznana.
W tej sytuacji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z niedopuszczalnością skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia.
Uwzględniając zatem przedstawione okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 odrzucił skargę.