Uzasadnienie
W dniu [...] r. A. C. (dalej: skarżąca) złożyła skargę na bezczynność Dyrektora "A" S.A. w T. (dalej: organ) w związku z brakiem odpowiedzi na jej wniosek z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podaje, że [...] r. za pośrednictwem poczty elektronicznej złożyła do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej o treści: "Dzień dobry, na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej proszę o przesłanie informacji zawierających poniższe dane na temat chleba, o którym mowa w linku: [...]. Informacje proszę wysłać na niniejszy adres e-mail." Zdaniem skarżącej organ jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, wniosek dotyczy informacji publicznej, więc żądane informacje powinny zostać udostępnione. Zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania przez nieudostępnienie informacji publicznej pomimo upływu terminu ustawowego.
W związku z tym wniosła o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, orzeczenie o jej charakterze i nakazanie organowi rozpoznanie jej wniosku, Wniosła także o przeprowadzenie rozprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu
W odpowiedzi na skargę organ zaprzeczył, jakoby w dniu [...] r. wpłynęła do niego wiadomość e-mail o udostępnienie informacji publicznej, o treści wskazanej w uzasadnieniu skargi. Ze względu na upływ czasu nie ma możliwości zweryfikować faktu dostarczenia wiadomości e-mail, jak również wskazać braku jej dostarczenia. Korespondencja e-mail nie jest archiwizowana przez tak długi okres czasu, a podmiot świadczący na rzecz organu usługę hostingu serwerów nie prowadzi tzw. logów, tak aby można było wygenerować raport o wszystkich wiadomościach skierowanych na adres poczty elektronicznej w danym dniu. Adres elektroniczny skarżącej nie został podany w skardze, nie sposób zatem zweryfikować faktu wpływu wiadomości, co ma szczególne znaczenie zwłaszcza w przypadku gdy adres poczty e-mail nie zawierałby nazwiska skarżącej, lecz mniej lub bardziej abstrakcyjną nazwę. Organ podniósł także wątpliwość, czy przedmiot wniosku dotyczy informacji publicznej, w szczególności że zawarty w treści skarg link prowadzi do artykułu prasowego, w którym znajdują się wyjaśnienia udzielone autorowi artykułu przez Prezesa organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która według art. 1 § 2 tej ustawy sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy.
W postępowaniu przed sądem wszczętym na podstawie skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przedmiotem kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji publicznej, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w przewidzianym przez prawo terminie (wyrok WSA w Gliwicach z 21 maja 2021 r., II SAB/Gl 34/21, LEX nr 3190147).
Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w tym przypadku sąd:
- 1. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2. zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Przepisami prawa materialnego, mającego zastosowanie w rozpatrywanej sprawie jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2020 poz.2176 ze zm., dalej: u.d.i.p.).
Z bezczynnością na gruncie u.d.i.p. mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot do tego zobowiązany nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.), ani nie wydaje w powyższym terminie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
Obowiązek załatwienia sprawy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. powstaje z chwilą wpływu wniosku do podmiotu zobowiązanego. O rozpoczęciu biegu terminu, o którym mowa, decyduje data wpływu pisma do podmiotu zobowiązanego, albo moment wpływu wniosku na elektroniczną skrzynkę odbiorczą tego podmiotu. Istotnym jest zatem skuteczne zażądanie informacji publicznej, które objawia się przez fakt fizycznego władztwa przez organ (pracownika organu) nad skierowanym do niego żądaniem (vide: wyroki NSA o sygn. akt II FSK 1290/12, II FSK 71/11, I OSK 973/12, LEX nr 1336426).
W rozpatrywanej sprawie kwestią zasadniczą jest ustalenie, czy po stronie organu powstał prawny obowiązek rozpatrzenia wniosku w przewidzianej w u.d.i.p. formie.
Z treści skargi wynika, że skarżąca w dniu [...] r. skierowała do organu drogą mailową wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Na poparcie tego faktu nie przedstawiła dowodu nadania przedmiotowego wniosku ze swojej poczty e-mail np. w poprzez stosowny wydruk ze skrzynki e-mail. Nie wskazała również adresu e-mail, na jaki w/w wniosek został przesłany. Z treści skargi nie sposób ustalić, czy wiadomość e-mail została wysłana na adres poczty elektronicznej organu, dedykowanego do kontaktu.
Organ utrzymuje natomiast, że nie otrzymał wniosku o udostępnienie informacji publicznej w [...] r. Stanowisko swoje opiera na tym, że nie ma technicznych możliwości ustalenia faktu wniesienia takiego wniosku z dwóch powodów. Po pierwsze w skardze nie został podany adres e-mail skarżącej, z którego został wysłany wniosek. Nie sposób zweryfikować faktu wpływu wiadomości, zwłaszcza w przypadku, gdy adres poczty e-mail nie zawierałby nazwiska skarżącej, lecz mniej lub bardziej abstrakcyjna nazwę. Po drugie, ze względu na upływ czasu, na dzień sporządzania odpowiedzi na skargę nie jest możliwe wykazanie faktu otrzymania przedmiotowej wiadomości e-mail. Związane jest to z tym, że korespondencja e-mail nie jest archiwizowana przez tak długi okres czasu, a podmiot świadczący na rzecz organu usługę hostingu serwerów nie prowadzi archiwum tzw. logów, tak aby można było wygenerować raport o wszystkich wiadomościach skierowanych na adres poczty elektronicznej w danym dniu.
W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącej został wezwany przez Sąd do przedłożenia do rozprawy wydruku e-mail na oficjalny adres organu.
Wymieniony wydruk nie został dostarczony.
Na podstawie przedstawionego materiału dowodowego stwierdzić należy, iż organ w chwili składania skargi do Sądu nie pozostawał w bezczynności. Nie można bowiem przyjąć, że nastąpiło wysłanie i doręczenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej elektronicznie w formie e-mail. Z akt niniejszej sprawy wynika, że organ o przedmiotowym wniosku dowiedział się dopiero ze skargi na bezczynność z dnia [...] r.
Brak jest zatem możliwości badania przez Sąd - w sytuacji stwierdzenia, gdy organ nie otrzymał wniosku - czy pozostaje on w bezczynności w zakresie jego rozpatrzenia.
Mając na uwadze powyższe w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.