Uzasadnienie
[...] r. L. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Wojewody [...] w sprawie wydania paszportu.
W piśmie przewodnim do odpowiedzi na skargę z [...] r. Wojewoda [...] poinformował, że [...] r. skarżącemu wydano (przesłano) sporny paszport.
W odpowiedzi na skargę organ administracji przedstawiając stan faktyczny sprawy wyjaśnił, że paszport L. B. Ambasada RP w B. przesłała mu dopiero [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast według art. 52 § 1 i 2, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak, między innymi zażalenie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem również na posiedzeniu niejawnym, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt. 6, art. 58 § 3).
Należy podkreślić, że strona może wnieść skargę jedynie wówczas, kiedy wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia.
W świetle tych przepisów nie budzi zatem wątpliwości, że skarga podlega odrzuceniu, kiedy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), skarżącemu służyło zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 § 1.
Decydujące znaczenie ma tutaj jednak ustalenie, że postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte wnioskiem strony z [...] r., którym L. B. zwrócił się do Ambasady RP w B. o wyjaśnienie okoliczności zatrzymania jego paszportu przez władze n..
Po otrzymaniu tego wniosku, wydział konsularny ambasady zwrócił się do władz n. o wskazanie przyczyn zatrzymania paszportu pismem z [...] r., a następnie po otrzymaniu paszportu skarżącego [...] r. przesłał go [...] r. Wojewodzie [...].
Z tych okoliczności wynika, że Wojewoda [...] mógł wydać (przesłać) paszport skarżącemu dopiero po jego otrzymaniu z ambasady polskiej w B., co oznacza, że skarga wniesiona już [...] r. była przedwczesna
Z tego też powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6, art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.