Uzasadnienie
T. H. (dalej: strona, skarżący) wystąpił ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność Komendanta Straży Miejskiej w M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 7 czerwca 2023 r.
Z akt administracyjnych wynika, że skarżący w/w wnioskiem w trybie art. 10 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, dalej: p.p.s.a.) zwrócił się z prośbą o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści:
- 1. Proszę o przesłanie notatek służbowych ze wszystkich interwencji zakłócania spokoju/immisji z tytułu prowadzonej działalności w ogródku piwno-gastronomicznym lokalu [...], zgłoszonych przez T. i P. H. Mowa tu o 19 zgłoszeniach, na które powołuje się Prezydent Miasta M. w Uchwale Rady Miasta z 30.03.2023 - nr [...] oraz informacji przekazanej w tym zakresie przez Straż Miejską do w/w.
- 2. Proszę o udzielenie informacji dlaczego Straż Miejska nie podjęła jakichkolwiek działań w zakresie nielegalnego funkcjonowania ogródka piwno-gastronomicznego przy lokalu [...] w M., mimo tak licznej ilości zgłoszeń. Proszę również o informację dlaczego jedyną działalnością jaką w tym zakresie podjął Komendant Straży Miejskiej była dezinformacja zgłaszających oraz przekazywanie oficjalnych i niezgodnych z prawem informacji o prawnym funkcjonowaniu ogródka. Przypomnę, że wydana decyzja Prezydenta Miasta M. jest w tym zakresie jednoznaczna i nie ma mowy o jakichkolwiek odstępstwach. Działalność mogła być prowadzona tylko i wyłącznie wewnątrz lokalu, była jednak prowadzona na zewnątrz, czym regularnie zakłócany był spokój mieszkańców. Brak jakiejkolwiek reakcji Straży Miejskiej w tym zakresie jest również potwierdzony.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że informacja organu udzielona 18 maja 2023 r. w zakresie prowadzenia ogródka piwno- gastronomicznego przy lokalu [...] na podstawie udzielonego przedsiębiorcy zezwolenia na prowadzenie punktu sprzedaży gastronomicznej, jest niezgodna z wydaną decyzją Prezydenta Miasta M. oraz stanem prawnym.
W odpowiedzi na wniosek pismem z 19 czerwca 2023 r. organ poinformował skarżącego, że przekazuje wszystkie notatki służbowe oraz e-maile dotyczące wszystkich interwencji i zgłoszeń zakłócania spokoju w ogródku piwno- gastronomicznym lokalu [...] oraz poinformował, że w pozostałym zakresie zakres żądanych informacji nie stanowi informacji publicznej.
W skardze do sądu na bezczynność organu, skarżący zażądał zobowiązania organu do załatwienia wniosku z 7 czerwca 2023 r., zarzucając naruszenie:
- 1) art. 61 ust, 1 Konstytucji poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,
- 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez jego niezastosowanie, polegające na udostępnieniu informacji innych od objętych zakresem wniosku.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że informacja jaką uzyskał nie była przedmiotem złożonego wniosku, bowiem pierwszym wnioskiem z 7 czerwca 2023 r. zwrócił się o udostępnienie odpowiedzi z jasno sprecyzowanym pytaniem tj.: przesłanie notatek służbowych z wszystkich interwencji zakłócania spokoju/immisji z tytułu prowadzonej działalności w ogródku piwno-gastronomlcznym lokalu [...], zgłoszonych przez T. i P. H. Zdaniem skarżącego mowa tu o 19 zgłoszeniach, na które powołuje się Prezydent Miasta M. w Uchwale Rady Miasta z 30.03.2023 - nr [...] oraz informacji przekazanej w tym zakresie przez Straż Miejską do w/w.
Z kolei w drugim wniosku z 7 czerwca 2023 r.;
1. Proszę o przesłanie potwierdzeń (data + kopia e-mail) wszystkich zgłoszeń z tytułu nieprawidłowości związanych z prowadzoną działalnością lokalu [...], zgłoszonych przez T. I P. H. Mowa tu o 19 zgłoszeniach na które powołuje się Prezydent Miasta M. w Uchwale Rady Miasta z dnia 30.03.2023 - nr [...] oraz informacji przekazanej w tym zakresie przez Straż Miejską do w/w.
Zdaniem skarżącego otrzymana informacja publiczna jest wymijająca i nie stanowi odpowiedzi na złożone zapytanie. Z przesłanych przez organ informacji wynika, że Straż Miejska otrzymała od skarżącego 7 zgłoszeń w następujących dniach: 27.03.2022, 15.05.2022, 19.05.2022, 26.05,2022, 01.06.2022, 05.06.2022, 24.06.2022. Tymczasem Prezydent Miasta w Uchwale Rady Miasta z 30.03.2023- nr [...], wskazał 19 interwencji.
Prezydent Miasta informacji o interwencjach nie mógł zasięgnąć z innego źródła jak tylko bezpośrednio od Straży Miejskiej, gdyż tylko ona posiadała wiedzę w tym zakresie. Wydaje się więc logiczne twierdzenie, że jeżeli ta sama osoba i instytucja (mowa tu o komendancie Straży Miejskiej) w jednym przypadku zaświadcza o 19 niepotwierdzonych zgłoszeniach, w innym natomiast odpowiadając na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, informuje tylko o 7 zgłoszeniach oraz załącza notatki tylko z dwóch przeprowadzonych interwencji, coś zwyczajnie nie pasuje.
Za całkowicie niezrozumiałą w świetle obowiązującego prawa skarżący uznał odpowiedź organu w zakresie pytania nr 2, argumentując, że skoro decyzją Prezydenta Miasta działalność w lokalu [...] mogła być prowadzona tylko i wyłącznie w jego wnętrzu, nie było możliwe prowadzenie ogródka piwno-gastronomicznego. Wg skarżącego do zadań Komendanta Straży Miejskiej oraz podległego mu zespołu należy weryfikacja tego typu niezgodności oraz podjęcie stosownych działań by uchronić osoby poszkodowane, w tym wypadku między innymi skarżącego. W tym zakresie przez ponad dwa lata żadne działania nie zostały podjęte. Dlatego pytanie skarżącego o udostępnienie informacji w zakresie działań niezgodnych z wydanymi decyzjami oraz prawem musi być traktowane jako informacja publiczna. Odmienne zdanie organu może jedynie świadczyć o definitywnym braku chęci wyjaśnienia tego typu działań oraz tuszowania popełnionych błędów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że poinformował stronę o niemożności przedstawienia wnioskowanych informacji i wyjaśnił okoliczności sprawy, przesłał skarżącemu materiał jakim dysponuje. Notatki służbowe sporządzane przez Straż Miejską czy Policję mają walor informacji publicznej i muszą być udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wyjątek stanowią notatki nieoficjalne - tj. projekty notatek lub zapisy w brudnopisie albo notatki włączone do akt postępowania przygotowawczego w sprawie karnej, lub akt sądowych. Notatki oficjalne dotyczące [...] są 4 i zostały skarżącemu udostępnione w pozostałym zakresie interwencje wykonywano na podstawie notatek nieoficjalne sporządzanych w prywatnym notatniku strażnika. Żaden przepis prawa na nakłada na straż miejską sporządzania oficjalnych notatek.
Organ poinformował, że oprócz dołączonych do skargi dokumentów nie istnieją akta sprawy, które mogłyby zostać przekazane wraz ze skargą.
Organ wniósł alternatywnie o odrzucenie skargi, argumentując, że żądanie zawarte w pkt 2 wniosku nie stanowi informacji publicznej.
W piśmie procesowym z 16 sierpnia 2023 r. strona skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Skarżący wskazał także, że Straż Miejska nie sporządziła lub nie chce udostępnić notatek z 17 interwencji, czyli prawie 90% ze wszystkich, rzekomo zgłoszonych przez stronę, odmawiając udzielenia odpowiedzi w trybie dostępu do informacji publicznej. W aspekcie całej sprawy skarżący wskazał, że są to działania celowe, w związku z faktem, że przekazane informacje, w tym Radnym nie były zgodne ze stanem faktycznym.
Skarżący podniósł jak w skardze, że organ nie odniósł się do zapytań dotyczących udostępnienia informacji publicznej:
- - dlaczego Straż Miejska w tak długim okresie nie podjęła jakichkolwiek czynności w zakresie prowadzonego ogródka piwo-gastronomicznego ze sprzedażą! spożyciem alkoholu,
- - dlaczego Komendant Straży Miejskiej, nie odniósł się do meritum sprawy i dlaczego prowadzono dezinformację przez przekazywanie informacji o możliwości prawnego funkcjonowania ogródka piwno - gastronomicznego pomimo braku podstaw prawnych?
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 – dalej: ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy.
Na wstępie przypomnieć należy, że prawo do uzyskania informacji publicznej wynika z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowiącego w ust. 1 zd. 1, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne.
Zasady realizacji tego prawa określa ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej "udip").
Udip w art. 1 ust. 1 stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ustawa ta nie definiuje jednak pojęcia bezczynności.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i w doktrynie prawa zgodnie podkreśla się, iż organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. np.: wyroki NSA z 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99; 8 lutego 2017 r., sygn., akt II GSK 5346/16; W. Chróścielewski, Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 kwietnia 2015 r. sygn. akt I FSK 1881/14, "OSP" 2015, z. 12, poz. 116 oraz przywołana tam literatura).
Zatem dla oceny, czy adresat wniosku pozostaje w bezczynności istotne jest ustalenie, czy jest on zobligowany do żądanego działania. W przypadku informacji publicznej zbadania wymaga, czy należy on do grupy podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, a także czy żądana informacja stanowi informację publiczną.
W przypadku negatywnej odpowiedzi na którekolwiek z powyższych pytań, adresat nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, a zatem jeśli tego nie czyni, nie można mu skutecznie postawić zarzutu bezczynności.
Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 4 udip, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego.
Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d i f udip, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o:
- d) sposobach przyjmowania i załatwiania spraw,
- f) prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych,
Przenosząc powyższe regulacje na stan faktyczny przedmiotowej sprawy Sąd stwierdza, że Straż Miejska jest jednostką organizacyjną gminy, o czym wprost stanowi art. 6 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 1763), zatem jej komendant jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej.
Odnośnie sposobu załatwienia poszczególnych kwestii poruszonych w piśmie skarżącego z 7 czerwca 2023 r. w ocenie Sądu niewątpliwie prawidłowe było załatwienie 1. z nich.
W sytuacji, gdy skarżący żądał przesłania notatek służbowych ze wszystkich interwencji zakłócania spokoju/immisji z tytułu prowadzonej działalności w ogródku piwno-gastronomicznym lokalu [...], zgłoszonych przez T. i P. H., organ prawidłowo przesłał skarżącemu posiadane notatki służbowe oraz e-maile dotyczące wszystkich interwencji i zgłoszeń zakłócania spokoju w ogródku piwno-gastronomicznym lokalu [...].
Zauważyć też należy, że skarżący wystąpił z podobnym wnioskiem do organu 19 maja 2023 r. i 31 maja 2023 r. otrzymał odpowiedź organu, że "nie są sporządzane protokoły z podejmowanych interwencji", a przebieg interwencji jest zapisywany przez strażników w notatnikach służbowych. Organ udzielił zatem odpowiedzi w tym zakresie, a skoro nie dysponuje informacjami żądanymi przez wnioskodawcę czyli protokołami, to nie mógł naruszyć prawa przez fakt ich nieujawnienia. Nie stanowi odmowy udzielenia informacji publicznej wskazanie, że organ ich nie posiada.
Słuszne jest również stanowisko organu w zakresie pkt. 2 wniosku, gdzie skarżący oczekuje odpowiedzi na pytanie dlaczego organ nie podejmuje działań mających na celu weryfikację działalności ogródka piwno-gastronomicznego, skoro decyzją Prezydenta Miasta działalność taka nie może być prowadzona,. Rację ma organ wskazując, że taki zakres informacji nie stanowi informacji publicznej, o której mowa w art. 6 udip.
Jeszcze raz przypomnieć trzeba, że przedmiotem regulacji zawartej w art. 1 ust. 1 udip są dane obiektywne, fakty, wydarzenia czy wiadomości. Informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów, przy czym oceny tej należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy.
O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, decyduje kryterium rzeczowe, a więc treść i charakter informacji. Zatem informacją publiczną jest informacja o faktach. Tymczasem strona skarżąca oczekuje od organu odpowiedzi na pytanie dlaczego nie podejmuje określonych działań. Takie żądanie nie jest przedmiotem informacji publicznej.
Badając kwestię terminowości załatwienia sprawy przypomnieć należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 udip, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust.
2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
Oznacza to, że wniosek o udip winien spotkać się z reakcją jego adresata w terminie 14 dni od wływu wniosku, która - w zależności od okoliczności danej sprawy - może polegać na przekazaniu żądanych danych w drodze czynności materialno – technicznej, dokonanej decyzją administracyjną odmowie przekazania z uwagi na przesłanki wskazane w art. 5 ust. 1 lub 2 udip, pisemnym przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy w trybie art. 13 ust. 2 udip, powiadomieniu o konieczności wniesienia opłaty wynikającej ze wskazanego we wniosku sposobu lub formy przekazania informacji zgodnie z art. 15 ust. 2 udip, powiadomieniu, że żądana informacja nie może być udostępniona w sposób lub w formie wskazanej we wniosku stosownie do art. 14 ust. 2 udip albo że informacja nie stanowi informacji publicznej albo że adresat wniosku nią nie dysponuje.
Wniosek o udzielenie informacji wpłynął do organu drogą elektroniczną 7 czerwca 2023 r., zatem termin na jego załatwienie upływał 21 czerwca 2023 r. Wobec faktu, że odpowiedź została stronie udzielona 19 czerwca 2023 r. stwierdzić należy, że została sporządzona w terminie, czego zresztą skarżący nie kwestionuje.
Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że nie odniósł się do dokumentów pochodzących od różnych organów, opisywanych przez skarżącego w pismach procesowych i skardze, jako że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była jedynie bezczynność organu w załatwieniu wniosku strony z 7 czerwca 2023 r. i inne kwestie pozostawały poza jej granicami.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ppsa Sąd oddalił skargę.