Uzasadnienie
Zakres kognicji sądu administracyjnego określa art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten w § 1 stanowi, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei w § 2 wskazano, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Natomiast w § 3 przepis ten stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Przytoczony przepis jednoznacznie wskazuje, że zakres kognicji sądów administracyjnych w sprawach dotyczących bezczynności organów administracji publicznej w prowadzonym przez nie postępowaniu ograniczony został do przypadków w określonych w art. 3 § 2 punkty 1 – 4 cyt. ustawy.
W tym miejscu stwierdzić przyjdzie, że nie ma takiego przepisu prawa, który dawałby Wojewódzkiemu Zespołowi Przychodni Specjalistycznych w K. przy ul. [...] kompetencje do prowadzenia postępowania i wydawania rozstrzygnięć, o których mowa w art. 3 § 2 punkty 1 – 4 cyt. ustawy. To zaś prowadzi do wniosku, iż bezczynność jakiej dopuścił się ten Zespół, w związku z brakiem odpowiedzi na pismo skarżącego, nie podlega ocenie sądu administracyjnego.
W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy skargę odrzucił.