Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] r. J. C. działający jako pełnomocnik K. Z. zaskarżył "bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które polegało na niezałatwieniu skargi z dnia [...] r. na bezczynność Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r."
Do skargi dołączone zostało pełnomocnictwo, w którym skarżąca K. Z. ustanowiła swoim pełnomocnikiem J. C. Pełnomocnictwo to zawierało upoważnienie do reprezentowania i zastępowania K. Z. w zakresie prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. W szczególności upoważniało J. C. do reprezentowania mocodawcy przed organami administracji publicznej, wszelkimi urzędami i instytucjami oraz w dokonywanych przez stronę czynnościach cywilnoprawnych, jak również do odbioru korespondencji w sprawach objętych zakresem pełnomocnictwa.
Wezwaniem z dnia 2 lipca 2007 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wykazania stopnia pokrewieństwa lub powinowactwa łączącego go ze skarżącą w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że nie ma on legitymacji do występowania w sprawie. W zakreślonym terminie w odpowiedzi na wezwanie strona skarżącą nadesłała wniosek o prawo pomocy oraz kolejny odpis pełnomocnictwa.
W tej sytuacji ponownie wezwano pełnomocnika skarżącej aby w terminie 7 dni: wykazał, że spełnia przesłankę określoną w art. 35 § 1 P.p.s.a. oraz wezwano go do nadesłania pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący w zakreślonym terminie nadesłał pismo, w którym oświadczył, że jest ojcem K. Z. oraz dwa odpisy pełnomocnictwa o niezmienionym zakresie przedmiotowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 34 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – strony (...) oraz ich przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
Jednocześnie zgodnie z art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat, radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
J. C. uprawdopodobnił, że jest ojcem strony skarżącej. Spełnił więc przesłankę określoną w art. 35 § 1 P.p.s.a.
Należy jednak stwierdzić, że na treść pełnomocnictwa w przedmiotowej sprawie składa się katalog spraw, do których upoważniony jest pełnomocnik. Są to z reguły upoważnienia do dokonywania czynności cywilnoprawnych oraz do reprezentowania skarżącej przed organami administracji publicznej oraz urzędami i instytucjami publicznymi. W końcowej części katalogu zawarte jest upoważnienie do odbioru korespondencji, które można uznać za pełnomocnictwo do doręczeń.
Z treści obszernego pełnomocnictwa nie wynika jednak, aby J. C. został upoważniony do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Należy zaznaczyć, że
J. C. był wezwany przez Sąd do nadesłania takiego pełnomocnictwa, wezwaniem z dnia 2 sierpnia 2007 r. doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r. (data widniejąca na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania znajdująca się w aktach sprawy).
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że skarga wniesiona przez J. C. jako pełnomocnika strony skarżącej K. Z. obarczona jest brakiem formalnym, z uwagi na to, że została wniesiona przez osobę określającą się jako jej pełnomocnika procesowy, a w rzeczywistości działającej bez upoważnienia do występowania w imieniu mocodawcy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sąd wystosował wyraźne wezwanie do usunięcia tego braku formalnego w określonym terminie siedmiodniowym. W wezwaniu zawarte zostało pouczenie o konsekwencjach nie zastosowania się do tego wezwania – rygor odrzucenia skargi. Strona braku tego nie uzupełniła, co w konsekwencji skutkuje odrzuceniem skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.