Uzasadnienie
W dniu 5 listopada 2021 r. J. F. (dalej: wnioskodawca, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora "A" w S. (dalej: organ, Dyrektor "A") w przedmiocie udzielenia mu informacji publicznej, o którą wystąpił wnioskiem z 25 maja 2020 r. W skardze zarzucił naruszenie art. 2 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. 2020r., poz. 2176 ze zm., dalej: u.d.i.p.) w związku z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.(Dz.U. z 1997r., Nr 78, poz. 483) oraz art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p.
Stan sprawy przedstawia się następująco:
W dniu 25 maja 2020 r., wnioskodawca, za pośrednictwem operatora pocztowego skierował do Dyrektora "A" wniosek o udzielenie informacji publicznej, domagając się udostępnienia wyciągów z księgi zarządzeń obejmujących lata szkolne od 2011/2012 do 2019/2020.
W dniu [...] r., organ zobowiązał się drogą elektroniczną do udzielenia informacji publicznych zawartych m.in. w ww. wniosku skarżącego w terminie do dnia 15 lipca 2020 r. Ten sam dokument został skarżącemu dostarczony za pośrednictwem operatora pocztowego kilka dni później.
W dniu 14 lipca 2020 r., skarżącemu przesłano drogą elektroniczną wiadomość z załącznikiem w formie pliku o nazwie "Informacja o wysokości opłaty odpowiadającej kosztom udzielenia informacji publicznej". Organ, w związku z licznymi wnioskami składanymi przez skarżącego, uzależnił udzielenie informacji od uiszczenia przez wnioskodawcę opłaty w wysokości [...] zł na poczet kosztów związanych z ich przygotowaniem. Tego samego dnia, skarżący skierował do organu drogą elektroniczną pismo, w którym wskazał na nieprawidłowości, których jego zdaniem dopuścił się organ. W odpowiedzi, organ w dniu [...] r. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, przedstawione w piśmie z dnia 14 lipca 2020 r.
Pismem z 17 lipca 2020 r., skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Dyrektora "A" w przedmiocie realizacji szeregu wniosków o udostępnienie informacji publicznej, złożonych w okresie od marca do maja 2020 r. za pośrednictwem skrzynki elektronicznej, w tym również odnośnie ww. wniosku z 25 maja 2020 r.
W skardze, zarzucając organowi naruszenie przepisów art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 5 ust. 4, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 i 2, art. 15 ust. 2 oraz art. 23 u.d.i.p., wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem przepisów prawa; przyznania na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. od organu sumy pieniężnej w kwocie [...] zł; zobowiązania organu do załatwienia sprawy w terminie 7 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wyrokiem z 12 października 2020 r., sygn. akt III SAB 161/20, po rozpoznaniu ww. skargi, stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności oraz, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązał organ do załatwienia wniosku w terminie 14 dni od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem, a w pozostałej części skargę oddalił i zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem w ww. sprawie zostały organowi zwrócone 19 stycznia 2021 r., co stwierdzono z urzędu. W dniu [...] r. organ wydał decyzję, którą odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie wyciągu z księgi zarządzeń obejmujący lata szkolne 2011/2012 do 2019/2020.
Skarżący odwołał się od tej decyzji do Prezydenta Miasta S., który decyzją nr [...] z [...] r., uchylił ww. decyzję Dyrektora "A" i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.
Pismem z 5 listopada 2021 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Dyrektora "A", podnosząc, że organ od dnia wydania przez Prezydenta Miasta S. nie podjął żadnych działań w sprawie.
Skarżący zarzucając organowi naruszenie prawa dostępu do informacji publicznej tj. art. 2 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz przekroczenie terminu na udzielenie informacji publicznej tj. art. 13 ust. 1 u.d.i.p., wniósł o:
- - udostępnienie informacji publicznej w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy;
- - uwzględnienie skargi i orzeczenie, że Dyrektor "A" w S. dopuścił się bezczynności;
- - stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
- - wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznanie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
- - zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przewidzianych.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że nie otrzymał decyzji Prezydenta Miasta S. z [...] r., zatem nie podjął dalszych działań w sprawie.
W piśmie z 3 grudnia 2021 r., skarżący wskazał, że stroną postępowania przed organem odwoławczym był skarżący i Dyrektor "A", który powinien otrzymać decyzję organu odwoławczego i w następstwie uchylenia zaskarżonej decyzji, ponownie przeprowadzić postępowanie i wydać rozstrzygnięcie.
W toku postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd z urzędu ustalił, że Prezydent Miasta S., decyzję z [...] r. uchylającą decyzję pierwszoinstancyjną doręczył jedynie skarżącemu, natomiast nie przekazał jej Dyrektorowi "A" i nie zwrócił temu organowi akt sprawy. W następstwie otrzymanej korespondencji z Sądu, z zapytaniem czy i kiedy organ otrzymał decyzję oraz czy zwrócono organowi akta sprawy, Prezydent Miasta S. poinformował, że przekazał akta sprawy wraz z decyzją bezpośrednio Dyrektorowi "A" w dniu [...] r., co potwierdza przedłożony dowód doręczenia decyzji.
W dniu [...] r. Dyrektor "A" wydał decyzję odmawiającą udostępnienia skarżącemu informacji publicznej w postaci wyciągu z księgi zarządzeń za okres obejmujący lata szkolne od 2011/2012 do 2019/2020.
W piśmie procesowym z 13 lutego 2022r., skarżący podtrzymał swoją skargę na bezczynność. Podniósł, że 9 lutego 2021 r. złożył do Prezydenta Miasta pięć odwołań od decyzji Dyrektora "A", w tym decyzji nr [...]. Decyzje Prezydenta Miasta wydane w tych sprawach otrzymał 17 marca 2021 r. Podkreślił swoje prawo do informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje: Skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również pamiętać, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 u.p.p.s.a.).
Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.
Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem sporu jest bezczynność organu w udzieleniu informacji publicznej, o którą skarżący wystąpił w dniu 25 maja 2020 r. i której nie otrzymał do dnia złożenia skargi.
Z bezczynnością organu mającego udzielić informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w terminach przewidzianych w art. 13 u.d.i.p. organ takiej czynności nie podejmie, względnie nie wyda decyzji odmawiającej udostępnienia żądanej informacji lub nie poinformuje strony o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną.
Podkreślenia wymaga, że celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Przy badaniu zasadności takiej skargi Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność czy przewlekłość organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy.
W analizowanej sprawie strona skarżąca domagała się informacji w trybie przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy, przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej, przewidując różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek. Wniosek wszczyna postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zakreślając krąg podmiotów tego postępowania oraz jego przedmiot. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, że w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej oraz czy podjął stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością.
Należy przy tym wskazać, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W związku z wyrokiem tut. Sądu z 12 października 2020 r., sygn. III SA/Gl 161/20, Dyrektor "A" miał obowiązek załatwić wniosek skarżącego z 25 maja 2020 r. w terminie 14 dni od daty zwrotu akt z prawomocnym wyrokiem, co nastąpiło, jak Sąd z urzędu stwierdził, [...]r. Organ w wyznaczonym terminie, t.j. w dniu [...]r. wydał decyzję, którą odmówił skarżącemu udzielenia informacji publicznej.
Decyzja ta została zaskarżona odwołaniem do Prezydenta Miasta S., jako organu nadrzędnego, który decyzją z [...] r. uchylił decyzję pierwszoinstancyjną. Decyzja ta została doręczona 17 marca 2021 r. skarżącemu, natomiast Dyrektorowi "A" ze znacznym opóźnieniem, bo dopiero w dniu [...] r. Dyrektor "A" niezwłocznie, w dniu [...]r. wydał w sprawie decyzję.
W przedstawionym stanie faktycznym, Sąd stwierdził, że wbrew zarzutom podniesionym w skardze, organ nie pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku w związku z ww. decyzją Prezydenta Miasta S., o której nie miał wiedzy aż do dnia [...]r.
Podsumowując, należy stwierdzić, że organ w terminie 14 dni od otrzymania z Sądu akt sprawy z prawomocnym wyrokiem wydał decyzję z [...]r., natomiast w związku z odwołaniem skarżącego od tej decyzji, na dzień wniesienia skargi nie pozostawał w bezczynności, bowiem nie doręczono mu wydanej przez Prezydenta Miasta decyzji i nie zwrócono akt sprawy.
W tym stanie sprawy nie można Dyrektorowi "A" zarzucić bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego, skoro organ ten, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy, na skutek zaniechania organu odwoławczego nie otrzymał decyzji wydanej w postępowaniu odwoławczym jak również akt sprawy na dzień wniesienia skargi.
Mając na uwadze powyższe S ąd stwierdził, że brak jest podstaw do uznania, że organ dopuścił się w tej sprawie bezczynności. Dyrektor "A" przekazał akta sprawy wraz z odwołaniem skarżącego Prezydentowi Miasta S., który był zobowiązany do rozpatrzenia odwołania, a następnie doręczenia wydanej [...] r. decyzji skarżącemu i organowi z jednoczesnym zwrotem akt. Nie można zarzucić Dyrektorowi "A" bezczynności w postępowaniu odwoławczym prowadzonym przez Prezydenta Miasta S.. W sprawie nie doszło zatem do naruszenia wskazanych w skardze przepisów, w tym art. 13 ust. 1 u.d.i.p., t.j. do przekroczenia terminu na udzielenie informacji.
Decyzja Dyrektora "A" z [...]r. nie jest przedmiotem zaskarżenia i oceny Sądu w tym postępowaniu.
W tym stanie rzeczy, Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.