Uzasadnienie
Pismem z [...] roku M.W. oraz T.W. wspólnicy spółki cywilnej A M.W., T. W. reprezentowani przez doradcę podatkowego S.D. złożyli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 listopada 2021 roku M.W. oraz T.W. (każdy z osobna) zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, albo ustanowienie nowego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, gdyż przedmiotowa skarga została podpisana przez doradcę podatkowego, który nie posiada uprawnień do występowania w sprawie, a to w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Opisane wezwania doręczono:
M.W. w dniu 14 stycznia 2022 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy.
T.W. w dniu 14 stycznia 2022 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy.
W zakreślonym przez Sąd terminie, który upłynął w dniu 21 stycznia 2022 r., skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. nr 2022, poz. 329 – zwana dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przy czym w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wskazano, iż każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony, jej pełnomocnika lub przedstawiciela ustawowego.
Pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, które skutecznie doręczono skarżącym w dniu 14 stycznia 2022 r. M.W. oraz T.W. nie podpisali skargi, a także nie przedłożyli własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, jak również nie ustanowili nowego pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż skarga w przedmiotowej sprawie podlega odrzuceniu.
W tej sytuacji, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił jak na wstępie.