Uzasadnienie
M. P. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy O. w zakresie udostępnienia informacji publicznej.
Wyjaśnił, że 12 listopada 2020 r. wystąpił do Wójta O. o udostępnienie informacji o liczbie pracowników Urzędu Gminy pracujących zdalnie oraz imiennej listy pracowników wyłączonych z pracy zdalnej ze wskazaniem ich imienia, nazwiska, stanowiska służbowego i pełnionej funkcji. Wniosek wysłał za pośrednictwem poczty elektronicznej z żądaniem udzielenia odpowiedzi na adres [...].
Pismem z [...] r. został wezwany przez Wójta do wykazania imienia i nazwiska wnioskodawcy i podpisania wniosku. Zdaniem skarżącego, nie było to konieczne i wezwania nie wykonał, a ponieważ nadal nie uzyskał odpowiedzi na swe pytania, wystąpił ze skargą na bezczynność Wójta O..
Organowi zarzucił naruszenie:
- - art. 61 ust. 1 Konstytucji RP przez nieuprawnione ograniczenie prawa do uzyskania informacji publicznej,
- - art. 61 §§ 1 – 3 Konstytucji RP przez niewłaściwe zastosowanie w wyniku przyjęcia, że wniosek o udzielenie informacji publicznej musi być podpisany, art. 6 k.p.a przez niewłaściwe zastosowanie i nierozpatrzenia wniosku bez podstawy prawnej, art. 13 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. w Dz.U. z 2020 r., poz. 2176, w skrócie jako "u.d.i.p.") przez ich niezastosowanie i nieudostępnienie informacji publicznej.
W skardze wniósł o:
- - zobowiązanie Wójta, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. w Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, w skrócie jako:"p.p.s.a."), do udzielenia żądanej informacji bez zbędnej zwłoki,
- - stwierdzenie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., że bezczynność miała miejsce oraz na podstawie art. 149 § 1a tej ustawy, że była to bezczynność z rażącym naruszeniem prawa,
- - wymierzenie organowi grzywny[...] zł na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.
- - zwrot kosztów postępowania sądowego na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.
W uzasadnieniu przedstawił pogląd, w myśl którego wniosek o udostępnienie informacji publicznej, z uwagi na odformalizowane postępowanie oraz uzupełniające stosowanie przepisów k.p.a., nie musi spełniać wymogów z art. 63 k.p.a. in fine.
Organ wniósł o oddalenie skargi twierdząc, że brak podpisu pod wnioskiem o udzielenie informacji publicznej wyklucza jego rozpoznanie, a zatem i bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko.
Skarga jest nieuzasadniona.
Jednym z trybów udzielenia informacji publicznej jest udzielenie jej na wniosek – art. 10 ust. 1 u.d.i.p. Wniosek ten musi być oświadczeniem woli konkretnego podmiotu domagającego się udzielenia informacji i dlatego musi być podpisany przez wnioskodawcę lub osobę uprawnioną do jego reprezentowania. Czym innym jest sposób podpisania wniosku, ale tu nie o to chodzi, bo wniosek złożony, jak się później okazało, przez skarżącego nie zawierał żadnego podpisu i nie wskazywał na jego autora. Bez wskazania autora i jego podpisu wniosek nie istnieje w sensie prawnym i w razie nieuzupełnienia tego braku, pomimo wezwania organu, można pozostawić go bez rozpoznania. Prawdą jest, że ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje tryb postępowania dalece odformalizowany, np. w porównaniu do procedury przewidzianej w k.p.a. Nie mniej jednak nie można przesadzać z tym odformalizowaniem. Fakt że ustawa nie formuje żadnych wymogów wobec wniosku nie oznacza, że może to być wniosek niepodpisany i nie wiadomo od kogo. To są rudymenty zasad prawnych, niepodpisane oświadczenie woli nie wywiera żadnego skutku prawnego.
Pozostawienie wniosku skarżącego bez rozpoznania było uzasadnione, a to wyklucza uznanie, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie.
Z powyższych względów Sąd oddalił skargę w całości z mocy art. 151 -.p.p.s.a.