Uzasadnienie
Pismem z 3 września 2023 r. J. J. (dalej: strona skarżąca, skarżący) złożył skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w R. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 2 października 2023 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie nr PESEL oraz określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Do wykonania powyższego zakreślono stronie skarżącej siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres zamieszkania strony skarżącej i doręczone do jej rąk 16 października 2023 r. Pismem z 17 października br. skarżący uzupełnił braki formalne skargi oraz wniósł do tut. Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Postanowieniem z 11 grudnia 2023 r. starszy referendarz sądowy Leszek Wolny odmówił przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia został skutecznie doręczony skarżącemu 9 stycznia 2024 r.
Pismem z 18 stycznia 2024 r. (data wpływu do tut. Sądu) skarżący wniósł w terminie przysługujący mu środek zaskarżenia, tj. sprzeciw od postanowienia referendarza jw.
Postanowieniem z 5 lutego 2024 r. tut. Sąd utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 11 grudnia 2023 r. Skarżący odebrał korespondencję w tej sprawie 23 lutego 2024 r.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 6 marca 2024 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 2 października 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Strona została również poinformowana, że od wezwania nie służą środki zaskarżenia. Powyższe wezwanie zostało skarżącemu skutecznie doręczone 2 kwietnia 2024 r. Termin zatem wyznaczony do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 9 kwietnia 2024 r. Wpis do dnia dzisiejszego jednak nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z kolei natomiast stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym celu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z powołanej regulacji wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu (por. np. postanowienia NSA z: 18 grudnia 2023 r., sygn. akt I FZ 251/23, 20 grudnia 2023 r., sygn. akt III FZ 559/23).
Stosowne wezwanie zostało przesłane na wskazany przez skarżącego adres i doręczone 2 kwietnia 2024 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, znajdujące się w aktach sprawy. Termin zatem wyznaczony do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 9 kwietnia 2024 r. Do chwili obecnej wpis od skargi nie został jednakże uiszczony.
Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi, zatem Sąd zobligowany był do jej odrzucenia, o czym orzeczono na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.