Uzasadnienie
P. K.(dalej jako strona, skarżący) złożył skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w R. w rozpoznaniu jego wniosku z 23 kwietnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 5 lipca 2022 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193).
Operator pocztowy dwukrotnie podjął próbę doręczenia korespondencji 20 i 28 lipca 2022 r., o czym uczyniono wzmiankę na przesyłce. Adresat jednak nie odebrał kierowanego do niego wezwania, które zostało uznane za doręczone 3 sierpnia 2022 r. Od tej daty rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do usunięcia braku fiskalnego skargi.
W wyznaczonym terminie 10 sierpnia 2022 r. skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 roku, poz. 329 t.j.) – dalej jako ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie przewidzianym w art. 220 § 1 ustawy ppsa i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi nie zastosował się do powyższego – jego skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy ppsa, odrzucić.
Jednocześnie przepisy ppsa nakładają na stronę obowiązek oznaczenia w pierwszym piśmie miejsca zamieszkania, a w jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron. W takim razie doręczenie pisma na wskazany adres nawet w sposób zastępczy wywołuje skutki procesowe doręczenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 maja 2012 r., sygn. akt I FSK 464/12).
Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia.