Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 października 2015 r. "A" Sp. z o.o. w G. reprezentowana przez doradcę podatkowego A.K. wniosła skargę na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. w zakresie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad podatkiem należnym za kwiecień 2015 r. W uzasadnieniu skargi Strona zarzuciła Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w G., iż przedłużył termin załatwienia sprawy do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w toku kontroli podatkowej, a po doręczeniu protokołu tej kontroli w dniu 28 lipca 2015 r., nadal nie dokonano zwrotu podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r. Podniosła, iż pisme z dnia 5 sierpnia wezwała organ administracji do usunięcia naruszenia prawa polegającego na braku zwrotu opisanego podatku.
Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2015 r. pełnomocnik Strony skarżącej został wezwany do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy i kiedy złożono w sprawie ponaglenie, w trybie art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.) w terminie 7 dni pod rygorem uznania skargi za niedopuszczalną.
W odpowiedzi na opisane wezwanie pełnomocnik Spółki w piśmie z dnia 15 stycznia 2016 r. wskazał, że jego zdaniem Stronie skarżącej nie przysługiwało ponaglenie, gdyż przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie czynności braku zwrotu podatku od towarów i usług.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwaną dalej P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie - art. 52 § 2 P.p.s.a. Z kolei zawarte w art. 52 § 2 P.p.s.a. wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy (por. W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, PiP 2004, z. 3, s. 65). Zwrot "taki jak", użyty w art. 52 § 2 P.p.s.a., po którym następuje wyliczenie środków zaskarżenia, powinien być uznany za synonim określenia "w szczególności".
Przyjęcie, że zawarte w art. 52 § 2 P.p.s.a. wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy, prowadzi do wniosku, że w wypadku skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., środkami takimi będą: zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz ponaglenie, przewidziane w art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.), zwanej dalej O. p. (por. szerzej W. Chróścielewski, tamże, s. 65).
Ponaglenie przewidziane w przepisach Ordynacji podatkowej jest swoistym środkiem prawnym, albowiem nie odnosi się ono do konkretnej czynności procesowej lub też aktu administracyjnego. Przedmiotem ponaglenia jest niezałatwienie sprawy we właściwym terminie ustawowym lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. Jest to zatem prawny instrument umożliwiający stronie wymuszenie na organie podatkowym załatwienia sprawy. Skorzystanie z ponaglenia w danej sprawie nie zamyka drogi odwoławczej, czyli prawa do merytorycznego rozpoznania sprawy. Termin wniesienia ponaglenia nie jest określony (por. P. Pietrasz, Komentarz do art. 141 ustawy – Ordynacja podatkowa, LEX 2011 nr 100317).
W ślad za postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt II FSK 1262/11, Sąd stanął na stanowisku, że w sytuacji, gdy organ podatkowy pierwszej instancji pozostaje w bezczynności, skierowana do sądu administracyjnego skarga na bezczynność musi być poprzedzona ponagleniem, o którym mowa w art. 141 § 1 pkt 1 i § 2 O.p., a nie wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które jest przewidziane w art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a. wyłącznie dla aktów i czynności organu podatkowego, a nie stanu bezczynności.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarga "A" Sp. z o.o. w G. na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. w zakresie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad podatkiem należnym za kwiecień 2015 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, albowiem stronie skarżącej przysługiwało w postępowaniu podatkowym dotyczącym podatku od towarów usług prowadzonym przez organ pierwszej instancji zgodnie z art. 141 § 1 pkt 1 O.p. ponaglenie do organu wyższego stopnia – Dyrektora Izby Skarbowej w K. z czego nie skorzystała, gdyż za ponaglenie do organu wyższego stopnia nie można uznać pisma Skarżącego z dnia 5 sierpnia 2015 r. skierowanego do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G.. W tej kwestii Sąd w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 30 listopada 2012 r. sygn. akt II FSK 2733/12 (orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Na marginesie wskazać trzeba, że jak przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, samo wniesienie do właściwego organu podatkowego ponaglenia w trybie art. 141 § 1 O.p. nie jest wystarczającą przesłanką dla wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność. Wniesienie takiej skargi uzależnione jest bowiem od rozpatrzenia przez organ podatkowy wspomnianego ponaglenia (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2006 r., sygn. akt I FSK 588/05, LexPolonica nr 1474122).
Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.