Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 6 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SAB/Gl 36/22

Uzasadnienie

S. Z. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na bezczynność A w J. (dalej: organ) w sprawie wniosku o udostępnienie informacji w trybie przepisów ustawy o ochronie danych osobowych i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE.

W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że z wnioskiem takim wystąpił do organu 14 czerwca 2021 r. i wskazał w nim, że oczekuje:

1/ doręczenia kopii (skanu, zrzutu) odpowiedzi udzielonej przez rodziców klasy [...] stanowiącej odpowiedź na zapytania skierowane [...] r. przez A do rodziców klasy [...] przez dziennik elektroniczny dotyczącego osoby S. Z. Z dokumentu urzędowego wytworzonego przez organ nadzoru pedagogicznego wynika, że A przetwarza jego dane osobowe zawarte w czterech odpowiedziach udzielonych przez rodziców archiwizowanych za pośrednictwem dziennika elektronicznego.

2/ Podania źródeł pozyskania danych, opisanego na wstępie rozporządzenia.

Skarżący wskazał, iż na wniosek nie uzyskał odpowiedzi. W związku z tym 20 lipca 2021 r. za pośrednictwem organu wniósł do Prezydenta Miasta J. w myśl art. 37 Kpa ponaglenie. Ponaglenie nie zostało rozpoznane, a oczekiwana informacja nie została udzielona. Organ nie poinformował go o przekazaniu ponaglenia do organu nadrzędnego, jak również o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie. W tym stanie rzeczy wniósł o: 1/ zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z 14 czerwca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, 2/ stwierdzenie bezczynności organu, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3/ zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zdaniem organu zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych organem właściwym w sprawie ochrony danych osobowych jest Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Nadto organ wyjaśnił, że nie kierował pod adresem rodziców uczniów żadnego pisma z datą "[...] r." Zdaniem organu skarżący błędnie wywodzi, iż na podstawie przepisów ustawy o ochronie danych osobowych może domagać się kopii dokumentów (w formie skanu, zrzutu czy też w jakiejkolwiek innej), w treści których znajdują się jego dane osobowe, albowiem jest to niezgodne z art. 15 ust. 3 i 4 oraz art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych.

W piśmie procesowym z 25 marca 2022 r. skarżący stwierdził, że w aktach sądowych brak jest dokumentów związanych ze skargą uniemożliwiających wydanie wyroku, a to:

1. - wniosku o udostępnienie informacji z 14 czerwca 2021 r.,
2. - sprostowania wniosku z 14 czerwca 2021 r.,
3. - ponaglenia z 1 lipca 2021 r.
4. - wezwania dotyczącego niezałatwienia dwóch spraw w terminie do 17.08.2021 r.,
5. - pisma ponaglenie z 20 lipca 2021 r. adresowanego do Prezydenta Miasta J. przekazanego do wiadomości organu,
6. - pisma organu z 1 września 2021 r. odmawiającego udzielenia skarżącemu informacji,
7. - prośby skarżącego z 19 listopada 2020 r. skierowanego za pośrednictwem dziennika elektronicznego [...], dotyczącego wniosku skarżącego o zwołanie zebrania z rodzicami,
8. - wszystkich odpowiedzi udzielonych przez rodziców w odpowiedzi na powyższe pismo dyrektora w sprawie zwołania zebrania.

Wobec powyższego skarżący wniósł o zobowiązanie organu do złożenia do akt sądowych tych dokumentów oraz o umożliwienie wypowiedzenia się skarżącemu co do pełnego materiału dowodowego.

Uzasadniając swoje żądanie skarżący wyjaśnił, że żądana przez niego informacja może być mu udostępniona w trybie informacji publicznej bądź w trybie przepisów o ochronie danych osobowych. Skarżący żądał udostępnienia informacji zarówno w jednym jak i w drugim trybie. Organ w piśmie z 1 września 2021 r. odmawiającym udostępnienia informacji, poinformował go, że nie przetwarza jego danych osobowych, zatem skarżący oczekuje udzielenia mu informacji publicznej, co wynika z całokształtu korespondencji z organem. Zatem konieczne jest zgromadzenie pełnej dokumentacji w sprawie.

Skarżący wyjaśnił, że pismem z 4 marca 2022 r. znów zażądał udzielenia mu informacji publicznej, zaś organ w piśmie z 18 marca 2022 r. znów odmówił mu tych informacji.

Żądana przez niego informacja jest informacją publiczną, gdyż dotyczy sposobu organizacji szkoły, współpracy z rodzicami, realizacji obowiązków. Skarżący podniósł, że w swoim wniosku z 19 listopada 2020 r. prosił o zwołanie zebrania i poruszył tam problematykę organizacji szkoły w okresie tzw. "zdalnego nauczania", w kontekście prawidłowości zastosowania obowiązujących przepisów prawa. Problematyka ta mieści się w pojęciu informacji publicznej. By to ocenić konieczne jest zapoznanie się ze stanowiskiem wyrażonym przez rodziców. Zdaniem skarżącego Sąd nie jest w stanie ocenić jakie były oczekiwania rodziców i jak organ na nie zareagował, bez uzupełnienia materiału dowodowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052) oraz postępowań określonych w działach IV (udział prokuratora), V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, ze zm.), a także postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z powyższych przepisów wynika, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności. Bezczynność organu administracji oznacza bowiem, że w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 2477/11, dostępne https://cbois.nsa.gov.pl/cbois - dalej "CBOSA").

Zasada ta znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie.

Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu w sprawie wniosku z 14 czerwca 2021 r. o udostępnienie informacji w trybie przepisów ustawy o ochronie danych osobowych i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE.

Z treści wniosku wynika, że strona oczekuje:

1/ doręczenia kopii (skanu, zrzutu) odpowiedzi udzielonej przez rodziców klasy [...] stanowiącej odpowiedź na zapytania skierowane [...] r. przez A do rodziców klasy [...] przez dziennik elektroniczny dotyczącego osoby S. Z. Z dokumentu urzędowego wytworzonego przez organ nadzoru pedagogicznego wynika, że A przetwarza jego dane osobowe zawarte w czterech odpowiedziach udzielonych przez rodziców archiwizowanych za pośrednictwem dziennika elektronicznego.

2/ Wniosek obejmuje także podanie źródeł pozyskania danych.

3/ Udzielenia innych informacji objętych dyspozycją art. 15 ust. 1 opisanego na wstępie rozporządzenia.

Słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, że stosownie do treści art. 34 ustawy z 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (t.j.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1781, dalej: ustawa RODO) Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych jest organem właściwym w sprawie ochrony danych osobowych. (ust. 1). Prezes Urzędu jest organem nadzorczym w rozumieniu rozporządzenia 2016/679, w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającej decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str.

89) oraz w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/ 794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępującego i uchylającego decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (Dz. Urz. UE L 135 z 24.05.2016, str. 53). (ust. 2).

Natomiast zgodnie z art. 60 RODO postępowanie w sprawie naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, prowadzi Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Z treści przywołanego wniosku z 14 czerwca 2021 r., wynika, że skarżący zarzuca organowi przetwarzanie jego danych osobowych. Takie naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Skarga wniesiona na akty lub czynności, które nie podlegają kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy. Jeżeli wskazany akt nie podlega kontroli sądowej to również skarga na bezczynność w jego wydaniu nie podlega takiej kontroli.

Odnosząc się z kolei do pisma procesowego skarżącego z 25 marca 2022 r. i do wniosków dowodowych tam zawartych, Sąd uznał, że są one niezasadne.

Nie ulega wątpliwości Sądu, że niniejsza sprawa została zainicjowana skargą strony, z której jasno wynika, że jej przedmiotem jest bezczynność organu w związku z wnioskiem strony z 14 czerwca 2021 r. Wniosek ten został przez stronę jasno sformułowany i nie wynika z niego, że strona żąda od organu udzielenia informacji publicznej. Zatem brak jest przesłanek, aby w oparciu o całokształt korespondencji pomiędzy stroną i organem wywodzić, że wniosek z 14 czerwca 2021 r. należy rozpoznać zgodnie z ustawą z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj: Dz.U. z 2019 r. poz. 1429, dalej u.d.i.p.).

W tym miejscu wskazać należy stronie, że stosownie do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p.: "Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku."

Brzmienie tego przepisu wskazuje, że treści żądania zawartego we wniosku nie może "korygować" organ, do którego kierowane jest żądanie, gdyż to wnioskodawca jest gospodarzem postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej, wyznaczając zakres swojego żądania. Skoro zatem sam wnioskodawca nie wskazał we wniosku, że żąda udzielenia informacji w trybie u.d.i.p., w zakresie organizacji szkoły w okresie tzw. "zdalnego nauczania", w kontekście prawidłowości zastosowania obowiązujących przepisów prawa, to brak jest podstaw do gromadzenia materiału dowodowego na okoliczność wyjaśnienia treści wnioku.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.