Uzasadnienie
29 kwietnia 2004 r. A. i H. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Narodowego Funduszu Zdrowia. W uzasadnieniu wyjaśnili, że bezskutecznie oczekują na decyzję w sprawie wskazania źródła finansowania dzieci przewlekle chorych, a brak decyzji uniemożliwia im złożenie odwołania. Na końcu wyrazili swoją opinię w przedmiocie finansowania opieki nad dziećmi przewlekle chorymi.
W odpowiedzi na skargę Narodowy Fundusz Zdrowia w W. wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że NFZ nie jest organem administracji publicznej, jak również nie jest organem administracji rządowej. W tej zaś sytuacji, nie mamy do czynienia ze sprawą sądowoadministracyjną w rozumieniu art. 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Postępowanie w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego regulują przepisy art. 148 i art. 149 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 ze zm.). Decyzja kończąca to postępowanie nie jest decyzją administracyjną, ponieważ NFZ jest instytucją ubezpieczeniową, a nie organem administracji publicznej. W konsekwencji, nie mają tutaj zastosowania przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 148 ust. 3 wskazanej ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ, od decyzji Prezesa Funduszu w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminach i na zasadach określonych w przepisach ustawy Kodeks postępowania cywilnego. Wobec tej regulacji prawnej, wszelkie sporne sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozstrzygają sądy powszechne.
Skarga podlega zatem odrzuceniu w trybie art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na końcu, pełnomocnik strony przedstawił argumentację dotyczącą bezzasadności zarzutu bezczynności NFZ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, akty prawa miejscowego, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, a także w innych sprawach z mocy ustaw szczególnych. Te przepisy wyznaczają zatem zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie A. i H. K. złożyli skargę na bezczynność Narodowego Funduszu Zdrowia.
Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 ze zm.), tworzy się Narodowy Fundusz Zdrowia, który jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną. Natomiast postępowanie indywidualne w sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego regulują przepisy Rozdziału 12 tej ustawy. I tak według:
Art. 148.
- 1. Do kompetencji Prezesa Funduszu należy rozpatrywanie indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego. Do indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego zalicza się w szczególności sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenia prawa do świadczeń.
- 2. Do spraw, o których mowa w ust. 1, nie należą sprawy z zakresu wymierzania i pobierania składek należące do właściwości organów ubezpieczenia społecznego.
- 3. Od decyzji Prezesa Funduszu w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminach i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Ta regulacja prawna oznacza, że indywidualna sprawa z zakresu ubezpieczenia społecznego nie jest sprawą administracyjną, a decyzja Prezesa Funduszu podlega kontroli sądowej sprawowanej przez sąd powszechny.
Tym samym takie rozstrzygnięcie nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Ta sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest odrzucenie skargi na posiedzeniu niejawnym z mocy art. 58 § 1 pkt 1, art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co też orzeczono.