Uzasadnienie
Pismem z [...] A Sp. z o.o. z siedzibą w M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K. w zakresie braku rozpoznania zażalenia strony na orzeczenie organu podatkowego I instancji w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu podatku VAT wynikającego ze złożonej deklaracji w podatku VAT za sierpień 2009r. W tym względzie strona podniosła, iż pomimo upływu ustawowego terminu do rozpoznania zażalenia wynikającego z art. 139 Ordynacji Podatkowej organ podatkowy II instancji nie rozpoznał zażalenia. W konsekwencji powyższego, strona sformułowała w skardze wniosek o zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej w K. do wydania "decyzji w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi", zobowiązanie tegoż do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie.
W uzasadnieniu skargi wskazała także, iż występowała do Dyrektora Izby Skarbowej z ponagleniem w tej sprawie, mimo to stosowne rozstrzygnięcie nie zostało wydane.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. w odpowiedzi na skargę wnioskując o jej oddalenie podniósł, iż w sprawie nie ma bezczynności organu podatkowego II instancji. Postanowieniem z [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej bowiem rozpoznał zażalenie strony na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu podatku wynikającego ze złożonej deklaracji w podatku VAT za sierpień 2009r. utrzymując je w mocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast § 2 art. 52 stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższe wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter jedynie przykładowy i jako takie prowadzi do wniosku, że w przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest także przewidziane w art. 141 § 1 Ordynacji Podatkowej ponaglenie. (por. W. Chróścielewski "Wszczęcie postępowania sądowo-administracyjnego" PIP 2004 z.3 s.65).
Przedmiotem skargi strony w niniejszej sprawie jest brak rozpoznania zażalenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. na orzeczenie organu podatkowego I instancji w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu podatku VAT wynikającego ze złożonej deklaracji w podatku VAT za sierpień 2009r. w ustawowym terminie zakreślonym przepisami art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej.
Tymczasem zgodnie z art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do:
- 1) organu podatkowego wyższego stopnia;
- 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej.
Organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (§ 2).
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca jak podnosi w skardze występowała z ponagleniem, jednak w żaden sposób tego nie wykazała. Twierdzenie to nie znajduje również potwierdzenia w aktach administracyjnych nadesłanych przy odpowiedzi na skargę przez organ podatkowy II instancji.
Pismem z [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał Dyrektora Izby Skarbowej w K. do ustosunkowania się do twierdzeń strony skarżącej w zakresie wniesienia ponaglenia w tej sprawie jak i ewentualnego jego nadesłania w razie jego istnienia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ zaprzeczył wniesieniu przez stronę skarżąca ponaglenia, podnosząc także, iż w przekazanych Sądowi aktach administracyjnych takowe ponaglenie się nie znajduje.
W opisanej sytuacji, gdy w sprawie nie wyczerpano przewidzianych w ustawie środków zaskarżenia warunkujących możliwość merytorycznego rozpatrzenia skargi, skarga podlega odrzuceniu a to na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne.
W związku z powyższym, w oparciu o przywołane przepisy oraz przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.