Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 września 2022 r. V. C.(dalej: strona skarżąca, skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego D.K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego (dalej: organ administracji) w przedmiocie zatrudniania cudzoziemców.
Pismem z dnia 25 stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżącego złożył do organu administracji cofnął wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, jednocześnie wnosząc o umorzenie postępowania.
Organ administracji decyzją z dnia 6 lutego 2023 r., nr [...], na podstawie art. 105 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 160 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.), dalej k.p.a. oraz art. 104 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 2354 ze zm.) orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia skarżącemu na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie organ administracji decyzją z dnia 6 lutego 2023 r. orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia skarżącemu na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z uwagi na cofnięcie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i wniosek o umorzenie postępowania. Decyzja ta nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. Zatem wystąpiło zdarzenie, w następstwie którego przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Skutkuje to koniecznością umorzenia postępowania sądowego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało umorzyć postępowanie. Z kolei na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 2 Sąd orzekł o zwrocie wpisu.