Uzasadnienie
P. K. (dalej jako strona, skarżący) złożył skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w R. w rozpoznaniu jego wniosku z 23 grudnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 lutego 2022 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Operator pocztowy dwukrotnie podjął próbę doręczenia korespondencji 2 i 10 marca 2022 r., o czym uczyniono wzmiankę na przesyłce. Adresat jednak nie odebrał kierowanego do niego wezwania, które zostało uznane za doręczone 16 marca 2022 r. Od tej daty rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do usunięcia braku fiskalnego skargi.
W wyznaczonym terminie 23 marca 2022 r. skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 roku, poz. 329 t.j.) – dalej jako ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie przewidzianym w art. 220 § 1 ustawy ppsa i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi nie zastosował się do powyższego – jego skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy ppsa, odrzucić.
Jednocześnie przepisy ppsa nakładają na stronę obowiązek oznaczenia w pierwszym piśmie miejsca zamieszkania, a w jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron. W takim razie doręczenie pisma na wskazany adres nawet w sposób zastępczy wywołuje skutki procesowe doręczenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 maja 2012 r., sygn. akt I FSK 464/12).
Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia.