Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 stycznia 2023 r. J. W. (dalej: strona skarżąca, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora [...] w B. w przedmiocie udostępniania informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 28 lutego 2023 r. wezwano skarżącego do rąk pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przez adwokata A. G. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Do wykonania powyższego zakreślono siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres pełnomocnika strony skarżącej i doręczone w dniu 13 marca 2023 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy (k. nr 21). Zatem termin wyznaczony do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 20 marca 2023 r. Pismem z dnia 20 marca 2023 r. pełnomocnik strony skarżącej nadesłał pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego, jednakże dokument pełnomocnictwa z dnia 2 stycznia 2023 r. dołączony do pisma przewodniego wskazuje radcę prawnego P. B., a nie adwokata A. G. Braki formalne skargi nie zostały tym samym uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) – zwanej dalej p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Dodatkowo zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Powyższe stanowi wymóg formalny skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
Wobec powyższych przepisów oraz stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W związku z brakiem pełnomocnictwa w momencie wnoszenia skargi z dnia 26 stycznia 2023 r. do tut. Sądu, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 28 lutego 2023 r. wezwano skarżącego do rąk pełnomocnika adwokata A. G. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej, jednocześnie zakreślając siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia. Termin ten jest liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, a jego niedotrzymanie powoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres pełnomocnika strony skarżącej i skutecznie doręczone w dniu 13 marca 2023 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. A zatem termin wyznaczony do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 20 marca 2023 r. Jednakże mimo że pismem z dnia 20 marca 2023 r. pełnomocnik strony skarżącej nadesłał pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego, to dokument ten wskazywał radcę prawnego P. B., a nie adwokata A. G. Tym samym braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie.
Reasumując skargę jako wniesioną przez nieuprawnioną osobę należało odrzucić. Brak bowiem wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono w pkt 1 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z uwagi na odrzucenie skargi, Sąd zwrócił stronie skarżącej uiszczony bez wezwania wpis od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., (pkt 2 sentencji). Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając na względzie opisane wyżej okoliczności Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.