Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 26 maja 2020 r., sygn. akt III SAB/Gl 78/20

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] r. A.T. wniósł skargę na przewlekłości postępowania Sądu Rejonowego w M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi albowiem nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje

Na wstępie wskazać należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego. Ustalenie niedopuszczalności drogi sądowej jest podstawą odrzucenia skargi.

Przedmiot postępowania przed sądami administracyjnymi regulowany jest w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., obejmuje on:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, zwanej dalej: K.p.a.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm., zwanej dalej: "O.p.") oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto z art. 3 § 3 p.p.s.a., wynika generalna zasada co do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.

Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sprawa objęta skargą A.T. dotyczy przewlekłości postępowania Sądu Rejonowego w M..

Aby zatem można było zaskarżyć przewlekłość postępowania organu administracji publicznej winna ona dotyczyć spraw, które kończą się wydaniem jednego z aktów określonych w art. 3 § 1 pkt 1-4. Należy zauważyć, że skarżący napisał jedynie ogólnie, iż domagał się od Sądu Rejonowego w M. wszczęcia postępowania skargowego, który co do zasady nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego. To czyni skargę do sądu administracyjnego niedopuszczalną z uwagi na brak kognicji tegoż sądu.

Na marginesie wskazań należy, że skarżący został wezwany pismem z [...] r. do uzupełnienia braku formalnego złożonej skargi poprzez nadesłanie skargi podpisanej podpisem zaufanym albo podpisem osobistym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Braku tego skarżący nie uzupełnił.

W tym stanie sprawy, Sąd niedopuszczalną skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak na wstępie.