Uzasadnienie
Wnioskiem z 4 stycznia 2023 r. złożonym osobiście w sekretariacie Urzędu Gminy B. L. L. (dalej: Skarżący) powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej zwrócił się o: 1.udostępnienie do wglądu "Prognozy skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego, z uwzględnieniem art. 36", sporządzonej w ramach procedowania "Miejscowego Planu Zagospodarowania rejonu ulic [...] i [...] w B." o której mowa w art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z późn. zmian.
- 1.1. udostępnienie informacji:
- 1.1.1. kto (jakie Biuro, referat itp.) sporządził w/w dokument,
- 1.1.2. czy i kiedy w/w "Prognoza..." został przekazana lub udostępniona do wglądu Radzie Gminy B..
- 2. udostępnienie do wglądu "Protokołu dyskusji publicznej nad rozwiązaniami przyjętymi w projekcie planu miejscowego", sporządzonego w ramach procedowania "Miejscowego Planu Zagospodarowania rejonu ulic [...] i [...] w B.",
- 2.1. udostępnienie informacji:
- 2.1.1. kto (jakie Biuro, referat itp.) sporządził w/w dokument,
- 2.1.2. Czy i kiedy w/w "Protokół..." został przekazany lub udostępniony do wglądu Radzie Gminy B..
- 3. udostępnienie do wglądu nagrania audio lub video z dyskusji publicznej w dniu 22 sierpnia 2022 r. na hali sportowej w [...] nad rozwiązaniami przyjętymi w projekcie planu miejscowego, sporządzonej w ramach procedowania "Miejscowego Planu Zagospodarowania rejonu ulic [...] i [...] w B.". Zgodnie z informacjami przedstawionymi na w/w spotkaniu - spotkanie było nagrywane.
Skarżący we wniosku wskazał, że z uwagi na fakt, iż powyższa dokumentacja była pilnie wymagana w związku z zaangażowaniem i wątpliwościami w zakresie w procedury planistycznej planu pn. "Miejscowego Planu Zagospodarowania rejonu ulic [...] i [...] w B." oraz że była sporządzana i wymagana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa (tj. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zgodnie z art. 13 ust.
- 1. ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. wniósł o jej udostępnienie bez zbędnej zwłoki.
Pismem z 18 stycznia 2023 r. Wójt zawiadomił Skarżącego o wyznaczeniu nowego terminu na załatwienie w/w wniosku do 27 stycznia 2022 r. (oryginalna data). Jako powód przedłużenia terminu załatwienia wniosku z [...] r. podał zmiany kadrowe w Referacie Planowania Przestrzennego, Geodezji, Nieruchomości i Rolnictwa prowadzącym sprawę uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, konieczność uporządkowania zebranego materiału oraz udzielenia odpowiedzi zgodnie ze złożonym wnioskiem.
W tej sytuacji Skarżący pismem z 19 stycznia 2023 r. poinformował Wójta, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, wskazana w piśmie z 18 stycznia 2023r. okoliczność nie upoważnia do prolongaty terminu udzielenia dostępu do wnioskowanej informacji publicznej. Przywołując treść art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazał, że celem regulacji jest umożliwienie organom wydłużenia przysługującego im czasu w sytuacjach, gdy charakter wnioskowanej informacji powoduje, że nie byłyby one w stanie udostępnić jej w ustawowym terminie 14 dni lub gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości co do zakresu złożonego wniosku (np. jest on nieprecyzyjny, wielowątkowy). W jego sprawie te przesłanki nie wystąpiły. Swoje stanowisko Skarżący poparł orzecznictwem sądowoadministracyjnym.
Wobec tego wniósł o dochowanie terminów ustawowych. Poza tym zwłoka w udostępnianiu informacji publicznej w zakresie procesu planistycznego - który budzi tak wielki konflikt społeczny wśród mieszkańców naszej Gminy - rodzi pewnego rodzaju wątpliwości w zakresie jakości I transparentności całego procesu pianistycznego oraz wątpliwości, czy wskazane dokumenty (mimo ustawowego obowiązku) zostały tak naprawdę stworzone w wymaganym czasie.
Niezależnie, Skarżący 23 stycznia 2023 r. złożył w formie e-mail do Rady Gminy B. zawiadomienie o naruszeniu przez Wójta przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podniósł w nim, że w ustawowym terminie tj. do końca dnia 18 stycznia 2023 r. nie otrzymał wnioskowanej dokumentacji, co naruszyło przepisy prawa określone w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Z ostrożności nadmienił, że nie udostępnianie informacji publicznej w zakresie toczącego się procesu planistycznego - który budzi tak duży konflikt społeczny, budzi pewnego rodzaju uzasadnione wątpliwości: w zakresie prawidłowości, zgodności i transparentności toczącego się procesu planistycznego. Ponadto rodzi kolejne wątpliwości, czy wskazane dokumenty (mimo ustawowego obowiązku) zostały tak naprawdę stworzone w wymaganym miejscu i czasie.
Rada Gminy B. na sesji w dniu 27 lutego 2023 r. uznała, że jest organem niewłaściwym w sprawie i przekazała 2 marca 2023 r. zawiadomienie Wójtowi celem przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wójt udzielił odpowiedzi Skarżącemu w dniu 23 stycznia 2022 r.
O odpowiedzi na skargę Wójt przedstawił przebieg postępowania w sprawie realizacji wniosku Skarżącego z 4 stycznia 2023 r. Podkreślił, że 23 stycznia 2023 r. udzielił żądanej przez Skarżącego informacji, co w jego ocenie czyni skargę bezzasadną. Dodał, że niezadowolenie Skarżącego z terminu i treści udzielonej przez Wójta odpowiedzi nie powoduje zasadności skargi. Odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej została udzielona w ustawowym terminie, zgodnie z posiadaną wiedzą i dokumentacją. Organ skutkiem tego nie pozostał w stanie bezczynności. Udzielona przez Organ informacja w ustalonym terminie jest jedynie niesatysfakcjonującą dla Skarżącego. Wobec tego wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przy czym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. stronie przysługuje skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Podkreślić trzeba, że instytucja skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności i czy organ pozostaje w zwłoce w rozpatrzeniu wniosku. Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w tym przypadku sąd:
- 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzec skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
W pierwszej kolejności należy jednak wyjaśnić, że złożona skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W takim przypadku skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.
Jak wynika z akt sprawy, postępowanie którego dotyczy zarzucana bezczynność, zostało zainicjowane wnioskiem Skarżącego, który wpłynął do organu administracji 4 stycznia 2023 r. Termin 14 dniowy jego realizacji upływał z 18 stycznia 2023 r. W tym też dniu Wójt, opierając się na art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 poz.902; dalej: u.d.i.p.) poinformował Skarżącego o przyczynach nieudzielania żądanej informacji w ustawowo oznaczonym terminie i wskazał nowy termin załatwienia sprawy, a mianowicie do 27 stycznia 2023r.
Wobec tego, że nie został on zrealizowany w terminie wyznaczonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Skarżący zarzuca Wójtowi bezczynność w realizacji przedmiotowego wniosku. Jego oceny nie zmienia fakt, że 18 stycznia 2023 r. Wójt poinformował pisemnie o przedłużeniu terminu udostępnienia informacji, ponieważ wskazane przez niego powody nie zasługują na aprobatę, ponieważ dotyczą problemów organizacyjno-kadrowych Wójta. Na poparcie swojego stanowiska przedstawił stosowne orzeczenia sądowe.
Ostatecznie żądane informacje zostały Skarżącemu udzielone 23 stycznia 2023 r.
W rozpatrywanej sprawie nie jest sporną okoliczność, że adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej tj. Wójt Gminy B. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Nie jest także sporną kwestią kwalifikacja przedmiotowa żądanych informacji w trybie wnioskowym jako informacji publicznych, o czym stanowi art. 1 ust. 1 u.d.i.p.
Przechodząc do rozpoznania niniejszej sprawy podkreślić należy, że w regulacji art. 13 ust. 1 u.d.i.p. wyznaczony został termin do udostępnienia informacji publicznej w ten sposób, że ma to następować bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Stosownie zaś do art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.).
Nadto trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.
Wskazany przepis posługuje się otwartą formułą "jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie", co pozwala na zindywidualizowanie zastosowania tej regulacji do okoliczności konkretnej sprawy (por. wyrok WSA w Poznaniu z 19 lutego 2020 r., sygn. akt II SAB/Po 4/20). Dopuszczalne jest zatem wydłużenie czternastodniowego terminu w przypadku braku możliwości udzielenia informacji publicznej, przy czym organ jest zobligowany do powiadomienia wnioskodawcy przed upływem tych 14 dni, o powodach opóźnienia oraz do wyznaczenia dodatkowego terminu udostępnienia informacji.
Jednocześnie przepisy u.d.i.p. nie wskazują, jakie powody opóźnienia są dopuszczalne. Tym niemniej należy uznać, że muszą to być powody bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu konkretnej informacji publicznej. Jak podnosi się w orzecznictwie, o ile zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. organ może przedłużyć termin do rozpoznania wniosku do maksymalnie dwóch miesięcy, to z uprawnienia tego organ może skorzystać tylko wówczas, gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego zakresu (np. wniosek jest nieprecyzyjny, wielowątkowy, lub zachodzi wątpliwość, czy dotyczy informacji publicznej). Niedopuszczalne jest stosowanie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jedynie w celu "odroczenia" na okres do dwóch miesięcy obowiązku udostępnienia żądanej informacji publicznej (zob. wyrok WSA w Łodzi z 10 października 2018 r., sygn. akt II SAB/Łd 105/18). W innym orzeczeniu WSA w Łodzi wskazał, że art. 13 ust. 2 u.d.i.p. ma na celu umożliwienie zobowiązanym podmiotom, wśród których ustawodawca przewidział podmioty niebędące organami władzy oraz administracji publicznej, a więc jednostki niejednokrotnie niezatrudniające prawników, rozpoznanie wniosku i przygotowanie odpowiedniego pisma lub decyzji, co w trudniejszych sprawach może wymagać więcej czasu niż 14 dni (por. wyrok WSA w Łodzi z 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Łd 21/17)
W ocenie Sądu, analiza akt administracyjnych sprawy daje podstawy do uznania, że w toku prowadzonego postępowania Wójt nie dopuścił się bezczynności. W ostatnim dniu ustawowego terminu na udostępnienie informacji publicznej podjął czynności zmierzające do przedłużenia postępowania, wskazując – czego nie eksponuje i co pomija Skarżący – na konieczność uporządkowania zebranego materiału oraz udzielenia odpowiedzi zgodnie ze złożonym wnioskiem. Po czym 23 stycznia 2023 r. - czyli po upływie 5 dni od ustawowo określonego terminu na realizację wniosku o udostępnienie informacji publicznej - faktycznie ją udostępnia.
Niezależnie od powyższych ustaleń, w rozpatrywanej sprawie nie może umknąć także i to, że w skierowanej do Skarżącego informacji z 18 stycznia 2023 r. wyjaśnione zostały powody przedłużenia terminu i wskazany został nowy termin udostępnienia informacji publicznej. Owe okoliczności – wbrew jednoznacznemu stanowisku Skarżącego, koncentrującego się tylko na aspekcie organizacyjno-kadrowym - związane są z przygotowaniem informacji publicznej do udostępnienia. Wyznaczony nowy termin na udostępnienie informacji publicznej tj. do 27 stycznia 2023 r. nie jest terminem odległym, co pozwala uznać, że ustalony został na taki, aby realnie zapewnić wykonanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zasadnym będzie więc przyjęcie, że zawiadomienie z 18 stycznia 2023 r. o wydłużeniu terminu załatwienia sprawy z 4 stycznia 2023 r. odniosło zamierzony skutek tj. skutecznie wydłużono termin do załatwienia wniosku,
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.