Uzasadnienie
E. M. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wskazał, że skarga związana jest z brakiem rozpatrzenia zarzutów dotyczących nieprawidłowości postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy w sprawie zawężenia pasa drogowego oraz utrudniania dojazdu. Wniósł o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do merytorycznego rozpatrzenia zarzutów.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Kolegium wyjaśniło, że w dniu 2 maja 2011 r. do organu wpłynęło zażalenie E. M., na bezczynność Wójta Gminy w związku z brakiem podejmowania działań dotyczących zawężenia i wykonywania samowolnych prac w obrębie pasa drogowego dz. nr [...] w L. Po rozpatrzeniu powyższego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 31 października 2011 r. uznało zażalenie za nieuzasadnione, gdyż decyzją z dnia 16 maja 2011 r. działający Wójt Gminy umorzył postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w sprawie "usytuowania ogrodzenia działki nr ew. [...] względem drogi gminnej o nr ew. [...] w L. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w skardze, Kolegium wyjaśniło, iż zażalenie E. M. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiotowej sprawie zostało już przez Kolegium rozpatrzone. Ponieważ sprawa dotyczącą rozpatrzenia zażalenia na bezczynność organu została załatwiona poprzez wydanie postanowienia uznającego zażalenie za nieuzasadnione, to skarga na bezczynność w tym stanie faktycznym jest bezzasadna.
Ponadto Kolegium wskazało, że skarżący nie spełnił warunku określonego w art. 37 § 1 k.p.a., bowiem przed wniesieniem skargi nie wezwał Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Z powyższego wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Wniesienie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, lub też wezwania do usunięcia naruszenia prawa w przypadku gdy przepisy nie przewidują organu wyższego stopnia.
Zarządzeniem sędziego pełnomocnik skarżącego został wezwany o wykazanie, że przed wniesienie skargi do sądu administracyjnego skarżący wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa, jak to wskazał w swoim piśmie z dnia 12 marca 2012 r. - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 kwietnia 2012 r. Termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 13 kwietnia 2012 r.
Skoro pomimo wezwania pełnomocnik skarżącego nie wykazał, że przed wniesienie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący skorzystał z przysługującego mu środka prawnego w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z treścią art. 37 k.p.a., (w tym przypadku nie wezwał SKO, bo nie ma organu wyższego stopnia nad tym organem), to skarga jest niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270), orzekł jak w sentencji.