Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. skarżąca M. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Prezydenta Miasta – Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie pouczenia o prawie do zasiłku pielęgnacyjnego.
Pismem z dnia 10 marca 2016 r. skarżąca cofnęła przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie Sąd rozpoznając wniosek skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do treści art. 161 § 2 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.