Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 maja 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 4/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2017 r. oddalające wniosek Z. B. o przyznanie prawa pomocy. Z kolei postanowieniem z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 4/17 Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 sierpnia 2017 r. oddalające wniosek Z. B. o przyznanie prawa pomocy.
Pismem z dnia 2 lipca 2018 r., sprecyzowanym pismem z dnia 13 sierpnia 2018 r., Z. B. wniósł skargę o wznowienie postępowania w przedmiocie prawa pomocy zakończonego postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 maja 2017 r. i z dnia 18 października 2017 r. Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał art. 271 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.):
"Art. 270.
W przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem."
Dopuszczalne jest zatem wznowienie postępowania zakończonego zarówno prawomocnym wyrokiem, jak i postanowieniem. Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt I GZ 2/06, że chodzi o zakończenie sprawy sądowoadministracyjnej, a więc o prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. Do takich orzeczeń należą wyroki, czyli orzeczenia, które rozstrzygają sprawę (art. 132 p.p.s.a.), a więc orzekają merytorycznie co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej oraz postanowienia, które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160-165, art. 173 § 1 p.p.s.a.). Warunek zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem nie jest natomiast spełniony, zarówno w przypadku, kiedy orzeczenie nie jest prawomocne, jak i w sytuacji, kiedy orzeczenie jest co prawda prawomocne, ale nie kończy postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej (zob. postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2005 r. sygn. akt I OZ 1051/05).
Z powyższego wynika zatem, że art. 270 p.p.s.a. nie obejmuje możliwości wznowienia postępowania incydentalnego, wpadkowego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 maja 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 4/17 utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2017 r. oraz z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 4/17 utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 sierpnia 2017 r. Powyższe postanowienia są prawomocne jednak nie kończą one postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 4/17. Postanowienia te dotyczą bowiem jedynie utrzymania w mocy postanowień referendarza sądowego odmawiających przyznania prawa pomocy, a zatem rozstrzygają jedynie zagadnienie o charakterze incydentalnym jakim jest przyznanie stronie prawa pomocy.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał skargę o wznowienie postępowania za niedopuszczalną, a w związku z tym ją odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 276 p.p.s.a.