Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, działając na podstawie 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016, poz.1948) złożył 29 maja 2017 r. skarżącej U. P. pisemną propozycję pracy zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w K. Skarżąca uznała, że powyższa propozycja pracy była decyzją o zwolnieniu jej ze służby i wniosła odwołanie, a następnie zażalenie na bezczynność organu I instancji w trybie art. 37 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Po otrzymaniu odpowiedzi od Szefa KAS, że działanie organu I instancji było prawidłowe – skarżąca wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w sprawie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby zawartej w propozycji pracy.
Argumentując, że ww. propozycja zatrudnienia w istocie jest decyzją o zwolnieniu ze służby, skarżąca wniosła o stwierdzenie bezczynności Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, nakazanie przez Sąd Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej podjęcia stosownych działań prawnych (procesowych), w szczególności nakazanie przekazania jej odwołania do Krajowej Administracji Skarbowej, jeśli Sąd uzna Szefa KAS za organ właściwy do rozpoznania odwołania bądź aby Sąd zobligował Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do rozpoznania odwołania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że propozycja zatrudnienia (pracy) nie była decyzją administracyjną, a zatem na organie nie ciążył obowiązek przekazania pisma zatytułowanego jako "odwołanie" organowi wyższego stopnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić ponieważ otrzymana przez skarżącą propozycja pracy była czynnością administracyjną, a nie decyzją – nie przysługiwało więc od niej odwołanie. Skoro wniesione przez skarżącą "odwołanie" nie mogło być załatwione zgodnie z przepisami Rozdziału 10 (Odwołania) Działu II (Postępowanie) Kodeksu podstępowania administracyjnego to skarga na bezczynność w przedmiocie odwołania była niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) do sądu administracyjnego można zaskarżyć bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w 3 §2 pkt 1-4 i 4a.
Sąd z urzędu stwierdza, że skarżąca wszczęła również postepowania, które dotyczyły bezczynności w przedstawieniu nowych warunków pełnienia służby oraz kwestionujące doręczoną jej ww. propozycję pracy jako akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sprawy te zakończone zostały wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 listopada 2017 r.: oddalającym skargę na bezczynność w przedstawieniu propozycji nowych warunków pełnienia służby (III SAB/Kr 107/17) oraz stwierdzającym bezskuteczność zaskarżonej czynności (III SA/Kr 1037/17).
Niniejsze postanowienie jest więc konsekwencją ww. orzeczeń.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Przepis ten stanowi, że Sąd skargę odrzuca jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.