Uzasadnienie
Pismem z 16.11.2022 r. A. S. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, w której kwestionowała pozostawienie przez Burmistrza Miasta Trzebinia bez rozpoznania złożonego przez nią wniosku o wypłatę dodatku węglowego. Skarga ta zakwalifikowana została jako skarga na bezczynność wymienionego organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W zakresie skarg na bezczynność, powołany wyżej przepis uzupełnia jeszcze art. 53 § 2b p.p.s.a., stanowiąc, że skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W niniejszej sprawie, skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Trzebinia polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie dodatku węglowego należało więc poprzedzić ponagleniem do organu wyższego stopnia (por. art. 37 par. 1 pkt 1 k.p.a.). Ponaglenie to należało złożyć przed wniesieniem skargi do Sądu. Wniesienie bowiem skargi pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia sprawia, że skarga taka jest niedopuszczalna i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu przez Sąd.
Biorąc pod uwagę powyższe regulacje wskazać należy, że z przedłożonych akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby przed wniesieniem skargi na bezczynność Burmistrza Miasta Trzebinia w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej o wypłatę dodatku węglowego, skarżąca wystąpiła ze stosownym ponagleniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.). Podjęte przez Sąd z urzędu czynności doprowadziły do jednoznacznego ustalenia, iż skarżąca ponaglenia takiego nie wniosła (por. pismo organu z 21.08.2023 r.).
Tym samym uznać należało, że skarżąca, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, nie wyczerpała opisanego na wstępie trybu, którym skarga na bezczynność winna zostać poprzedzona. W związku z powyższym, wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną, a przez to podlegająca odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Jednocześnie wymaga podkreślenia, że skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na samą czynność faktyczną pozostawienia wniosku bez rozpoznania (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt III SAB/Kr 5/23).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.