Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 28 marca 2019 r., sygn. akt III SAB/Kr 123/18

Uzasadnienie

Uzasadnienie:

R. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Ż polegającą na zaniechaniu podjęcia działań celem:

1. - ograniczenia tonażu na drodze gminnej przy Placu [...] oraz ul. W w O do maksymalnie dopuszczalnej masy 5 ton, tj. zarzucając naruszenie art. 19 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 20 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. o ruchu drogowym;
2. - zapewnienia utrzymania w należytym stanie infrastruktury drogowej w postaci drogi gminnej przy Placu [...] oraz ul. W w O, w tym zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz bezpieczeństwa osób i mienia, tj. zarzucając naruszenie art. 19 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 20 pkt 2, 3, 4, 5, 10, 11, 12, 14, 15 ustawy o drogach publicznych.

W związku z powyższym, na podstawie art. 101 ust. 1 w zw. z art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym skarżący wniósł o:

1. - zobowiązanie Burmistrza Miasta Ż do podjęcia działań celem wprowadzenia zmiany organizacji ruchu poprzez ograniczenia tonażu na drodze gminnej przy Placu [...] oraz ul. W w O do maksymalnie dopuszczalnej masy 5 ton;
2. - zobowiązanie Burmistrza do podjęcia działań celem utrzymania w należytym stanie infrastruktury drogowej w postaci drogi gminnej przy Placu [...] oraz ul. W w O, w tym zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz bezpieczeństwa osób i mienia poprzez sporządzenie i przedłożenie właściwemu organowi administracji publicznej projektu organizacji ruchu zawierającego ograniczenie tonażu na drodze gminnej przy Placu [...] oraz ul. W w O do maksymalnie dopuszczalnej masy 5 ton, w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ppsa działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 ppsa.

W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 czerwca 2014r., sygn. akt I OPS 14/13 (ONSAiWSA 2015/1/2) przesądzono, że zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 ust. 4, 5, 6 ustawy z dnia 29 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012r., poz. 1137 ze zm.), na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3, § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003r. w sprawie szczegółowych warunków zarzadzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 177, poz. 1729) jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ppsa.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca przedmiotem skargi uczyniła brak działania organu administracji publicznej polegający niewprowadzeniu wnioskowanej zmiany organizacji ruchu. Jak wyżej wskazano, zatwierdzenie zmiany organizacji ruchu jest aktem, o którym mowa w art. 3§6 ppsa i podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Inaczej jednak rzecz się ma w przypadku bezczynności polegającej na niewydaniu takiego aktu.

Mając na uwadze ww. przepis art. 3 §2 pkt 8 i 9 ppsa, zgodnie z którymi sądy orzekają w sprawach bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, wskazać należy, że skarżona bezczynność nie należy do żadnej z kategorii wymienionej w tych przepisach.

Skarga w tym zakresie nie jest dopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa podlega odrzuceniu.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 ppsa.