Uzasadnienie
W dniu [...] 2004r. J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...], polegającą na odmowie pismem Nr [...] z dnia [...].2004r. wypłacenia uposażenia z etatu i stanowiska chorążego sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw, zajmowanego w Wojskowej Komendzie Uzupełnień w [...] za okres od [...].2001r. do [...].2003 roku. W uzasadnieniu podniósł, że w dniu [...].2004r. zwrócił się do organu, którego bezczynność zaskarża z żądaniem wypłacenia uposażenia z etatu i stanowiska chorążego sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw, zajmowanego w Wojskowej Komendzie Uzupełnień w [...] za okres od [...].2001r. do [...].2003 roku. Tymczasem organ ten pismem z dnia [...] 2004roku odpowiedział mu, że takie żądanie zostało już rozstrzygnięte decyzją nr [...]/Kadr Szefa Sztabu Wojskowego w [...] z dnia [...] 2003r., której to decyzji mu nie doręczono. Podnosi równocześnie, że nie zwracał się przed dniem [...].2003r. z żadnym żądaniem do Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] w sprawie wypłacenia uposażenia z etatu.
W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc, że decyzją z dnia [...]2003r. Nr [...]/Kadr. rozstrzygnięto już wniosek skarżącego w tej sprawie, orzekając, iż nie ma on prawa do uposażenia i innych należności pieniężnych za okres od [...] 2001r. do [...] 2003r. w wysokości innej niż faktycznie wypłaconej. Decyzja ta wraz z załącznikami została wysłana do skarżącego, ale pomimo dwukrotnego awiza ([...] 2003r. i [...] 2003r.) przesyłka nie została podjęta w terminie, nastąpiło więc doręczenie zastępcze. Skarga na bezczynność nie jest zatem uzasadniona, ponieważ na kolejny wniosek w tej sprawie organ udzielił odpowiedzi pismem o tym, że już ta sprawa została rozstrzygnięta decyzją ostateczną, a to właśnie skarżący uporczywie nie podejmuje korespondencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...]. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określają art. 3 § 1 -3. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art.3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia m.in. skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 §2 pkt 1-4.
Jak wynika jednak z art: 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W § 2 tego przepisu zostało z kolei wyjaśnione, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżący J. B. miał możliwość - zgodnie z 37 §1 kodeksu postępowania administracyjnego - wnieść zażalenie na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] skierowane do organu wyższego stopnia - w tym wypadku do Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego we [...]. Służył zatem skarżącemu środek zaskarżenia, którego zastosowanie było koniecznym warunkiem umożliwiającym wniesienie skargi na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...].
Wobec faktu, że skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia, skarga musi ulec odrzuceniu. Podstawę prawną odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 6 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do dyspozycji wynikającej z tego przepisu, sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Jak zostało to już wcześniej powiedziane, skarga J. B. jest niedopuszczalna, gdyż skarżący nie poprzedził jej wyczerpaniem przysługujących mu środków zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.