Uzasadnienie
Skarżący D.P. w dniu [...] 2006r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza Gminy [...].
W uzasadnieniu skargi podał, że Burmistrz Gminy [...] nie realizuje przysługującego skarżącemu pierwszeństwa najmu lokalu gminnego na czas nieoznaczony mimo, że dysponuje lokalem gminnym przy ul. [...] w [...]. Skarżący podał, że w 2005r. Sąd Rejonowy w [...] wydał wyrok nakazujący mu opróżnienie lokalu przy ul. [...] w [...]. Skarżący wystąpił do Gminy [...] z wnioskiem o oddanie w najem lokalu gminnego na czas nieoznaczony z mieszkaniowego zasobu Gminy. Jak podaje skarżący po wielu perturbacjach został zakwalifikowany do najmu lokalu gminnego i umieszczony na ostatecznej wersji listy. Jednak mimo wielu starań oraz propozycji ze strony skarżącego, Burmistrz Gminy nie realizuje przysługującego mu uprawnienia.
Przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący pismem z dnia 8 maja 2006r. wezwał Burmistrza Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art.52 parag 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy [...] wniósł o oddalenie skargi, gdyż jest ona bezzasadna.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazano, że D. P. po śmierci wuja P.G. zajmował bez tytułu prawnego lokal mieszkalny o pow. użytkowej 49,70 m2 przy ul. [...] w [...]. Wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] 2005r. sygn. akt [...] D. P. zobowiązany został do opuszczenia i opróżnienia wraz z osobami i rzeczami jego prawa reprezentującymi lokal mieszkalny nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...], bez uprawnień do otrzymania lokalu socjalnego. Sąd Okręgowy w [...] wyrokiem z dnia [...] 2005r. sygn. akt [...] utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego. W dniu [...] 2006r. wyrokowi nadano klauzulę wykonalności. Burmistrz Gminy [...] działając na podstawie art.24 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy, powołując się na zasady współżycia społecznego pismem z dnia [...] 2006r. zawiadomił D. P. o możliwości otrzymania lokalu socjalnego o pow. użytkowej 26 m2 położonego w [...].
Skarżący nie przyjął propozycji lokalu socjalnego i nie opuścił zajmowanego lokalu. W tej sytuacji Gmina wszczęła postępowanie egzekucyjne. W dniu [...] 2006r. Komornik dokonał eksmisji D.P. do lokalu socjalnego położonego w [...]
Jak podnosi organ faktem jest, że D.P. umieszczony został na liście osób zakwalifikowanych do otrzymania mieszkania komunalnego. W obecnym czasie Gmina nie dysponuje żadnym wolnym lokalem mieszkalnym odpowiadającym normom zaludnienia dla jednoosobowego gospodarstwa domowego D.P. W momencie odzysku takiego lokalu mieszkalnego sprawa zostanie załatwiona pozytywnie, o czym D. P. był wielokrotnie ustnie i pisemnie informowany.
Nadto wskazano, że sprawę zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy [...] reguluje uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia 27 czerwca 2002r. Uchwała ta w żadnym ze swoich postanowień nie określa terminu w jakim obligatoryjnie osoba wymieniona na liście sporządzonej w trybie § 5 ma otrzymać lokal z zasobów gminy. Uchwała ta nie rodzi także po stronie oczekujących na lokale z zasobów mienia komunalnego uprawnień do żądania w trybie procesu administracyjnego, czy cywilno-sądowego przyznania prawa do konkretnego lokalu, tak jak domaga się skarżący.
W powyższej sytuacji wniosek o uznanie skargi za nieuzasadnioną zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, póz. 12707 sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, póz. 12697 nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi, zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawa prawną. W ramach tej kontroli Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Skarga w przedmiotowej sprawie jest bezzasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art.58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, póz. 12707 skargę odrzucił, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Ustawa z dnia 2 lipca 1994r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. Nr 105, poz.509/, która weszła w życie dnia 12 listopada 1994r. uchyliła ustawę prawo lokalowe i zniosła szczególny tryb najmu lokali mieszkalnych. Zniesienie szczególnego trybu najmu lokali mieszkalnych spowodowało, że problematyka najmu lokali mieszkalnych nie ma już charakteru spraw administracyjnych rozstrzyganych w trybie administracyjnym w formie decyzji administracyjnej, ale jest to problematyka cywilnoprawna należąca do właściwości sądownictwa powszechnego. Stosunek najem lokalu mieszkalnego / lokalu socjalnego/ należącego do zasobu mieszkaniowego gminy powstaje na podstawie umowy najmu, a nie decyzji administracyjnej. Obowiązująca aktualnie ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy kontynuuje przyjęte rozwiązania tj cywilnoprawną formę dysponowania lokalami mieszkalnymi gminy, a nie formę administracyjną.
Mając powyższe na uwadze, sprawy dotyczące umów najmu gminnych lokali mieszkalnych nie należą do kognicji Sądów Administracyjnych, stąd też skarga została odrzucona.