Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 13/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści.
Pismem z dnia 17 kwietnia 2018 r., uzupełnionym pismem z dnia 6 czerwca 2018 r. K. J. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku do stanu prawnie wymagalnego, zakreślonego art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez uzupełnienie rozstrzygnięcia wskazaniem, czy Sąd skargę oddalił w całości podniesionych zarzutów i rozpoznanie przywołanych okoliczności prawnych, a w tym w zgodzie z przywołaną i powszechnie obowiązującą wykładnią w linii orzecznictwa sądów administracyjnych, czy też orzeczenie oddalające dotyczy wyłącznie zakresu opisanego w uzasadnieniu po słowach "sąd zważył".
Skarżący podniósł, że w art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawodawca nakazał wydanie orzeczenia oddalającego skargę z zakreśleniem, czy sąd skargę oddala w całości, czy też w części. Skarżący wskazał, że nowelizacja z kwietnia 2015 r. nadała art. 151 w/w ustawy nowe brzmienie. Dotychczasową treść tego przepisu sprowadzającą się do stwierdzenia, że "w razie nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę" zastąpiono unormowaniem przewidującym nieuwzględnienie i oddalenie skargi w całości lub w części. Zdaniem skarżącego brak zastosowania przez sąd co do nieuwzględnionej części skargi art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i niewydanie orzeczenia opartego na tym przepisie może stanowić podstawę wniosku o uzupełnienie wyroku. Brak bowiem zamieszczenia w wyroku w tym zakresie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia, a zatem brak substratu zaskarżenia, czyni niemożliwym sformułowanie w tym względzie prawidłowego zarzutu kasacyjnego, a w postępowaniu kasacyjnym prawodawca nie przewidział dla Naczelnego Sądu Administracyjnego prawa do uzupełnienia orzeczenia sądu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Z sytuacją, gdy Sąd nie orzekł o całości skargi mamy do czynienia wówczas, gdy pominięto w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzeczono tylko co do części rozstrzygnięcia w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zatem uzupełnienie sentencji wyroku może dotyczyć wyłącznie sytuacji, gdy Sąd nie rozstrzygnął w stosunku do wszystkich aktów objętych zakresem skargi, nawet gdy skarga na ten akt była bezzasadna, natomiast nie można żądać uzupełnienia wyroku, gdy Sąd nie uwzględnił wszystkich/całości żądań zawartych w skardze.
Przedmiotem skargi K. J. była bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści. Sąd dokonał oceny i uznał, że bezczynność w przedmiotowej sprawie nie zachodziła, dlatego też oddalił skargę.
Odnośnie argumentów skarżącego zawartych we wniosku o uzupełnienie wyroku należy wskazać, że sformułowanie zawarte w art. 151 p.p.s.a. - w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - nie oznacza bezwzględnego nakazu zamieszczania przez sąd w sentencji wyroku słów "w całości" czy "w części". W każdym przypadku, w którym sąd administracyjny oddala skargę, nie precyzując zakresu jej oddalenia, należy uznać, że skarga jest oddalona w całości. Gdyby Sąd oddalił skargę w części, zostałoby to wyraźnie wskazane w treści wyroku, gdyż Sąd musiałby podać, w jakim zakresie skargę oddala, a w jakim ją uwzględnia.
W niniejszej sprawie Sąd skargę oddalił w całości, co wynika wprost z treści wyroku oraz z jego uzasadnienia. Należy zatem uznać, że wydany w niniejszej sprawie wyrok z dnia 13 marca 2018 r. jest kompletny i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy, a w związku z tym nie było podstaw do uwzględnienia żądania uzupełnienia tego orzeczenia.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku jest niezasadny, a w związku z tym na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.