Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 września 2018 r. skarżący K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w zakresie wniesionego do tego organu żądania działań i czynności wystąpieniem z dnia 13 października 2016 r. w przedmiocie włączenia akt postępowania administracyjnego do akt osobowych policjanta zgodnie z przepisami Zarządzenia Nr 678 Komendanta Głównego Policji z dnia 17 czerwca 2005 r. i udostępnienia ich do wglądu.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej: "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego nastąpi w szczególności w wypadku, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 P.p.s.a.) lub gdy dotyczy sprawy wyłączonej z właściwości tych sądów (art. 5 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zaś stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Jednocześnie wskazać należy, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta Powiatowego Policji co do wniosku skarżącego w przedmiocie uzupełnienia i udostępnienia akt osobowych, które zgodnie z wolą skarżącego miałyby zostać uzupełnione o brakujące w nich środki dowodowe w zakresie udokumentowania:
działań i czynności konstytutywnej ochrony jego zdrowia i życia przed zagrażającymi czynnikami, działań i czynności w zakresie rozpoznania uciążliwości służby, czynności po których zostało wydane Postanowienie Nr [...], w postaci danych, rejestrów, ewidencji i innej wiedzy, ustaleń Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA wyrażonych w orzeczeniu [...] z dnia 14 stycznia 2015 roku, innych ustaleń w postaci danych, rejestrów i ewidencji oraz wiedzy organu związanych z nabywanymi prawami do podwyższenia świadczeń emerytalnych.
Wniosek skarżącego dotyczy zatem czynności materialno-technicznej polegającej na uzupełnieniu akt osobowych o wskazane przez skarżącego materiały, a więc czynności nieobjętej dyspozycją art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a., a tym samym zakresem właściwości sądów administracyjnych. Oznacza to, że skarga K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wniosku o uzupełnienie i udostępnienie akt osobowych dokumentujących przebieg służby jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., albowiem czynność włączenia do akt osobowych pominiętych dokumentów nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt I OZ 1083/18).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.