Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 listopada 2024 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w zakresie wydania zaświadczenia. Skarżący nie wskazał konkretnie daty i przedmiotu wniosku, ale w treści skargi wskazał na konieczność stwierdzenia bezskuteczności czynności polegającej na zawiadomieniu z 1 lutego 2023 r. znak [...].
W odpowiedzi na skargę pełnomocniczka organu wniosła o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wskazała, że sprawa dotyczy wniosku skarżącego (o wydanie zaświadczenia, że skarżący "pełnił służbę w Policji w warunkach szczególnych i jej szczególnych właściwościach") z dnia 30 stycznia 2023 r. przesłanego do Komendanta Głównego Policji, a następnie ww. pismem z dnia 1 lutego 2023 r. znak [...] przekazanego do załatwienia Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie zgodnie z właściwością.
Zgodnie z aktami sprawy wniosek skarżącego został załatwiony postanowieniem z 16 lutego 2023 r. nr 2/2023/ZSK odmawiającym wydania zaświadczenia z uwagi na brak dowodów potwierdzających tego typu okoliczności faktyczne, co dodatkowo miało być potwierdzane na przestrzeni lat przez kilkakrotnie wydawane postanowienia odmawiające wydania zaświadczeń o żądanej treści.
Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 31 marca 2023 r. nr 42/2023/AH.
Wnosząc o odrzucenie skargi pełnomocniczka organu powołała się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga została odrzucona ponieważ niedopuszczalne jest zaskarżanie do sądu administracyjnego bezczynności organu po dacie zakończenia postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a." sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanej w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19 (to właśnie na tę uchwałę powołał się pełnomocnik organu). W uchwale tej przesądzono, że: "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.".
Jak wynika z twierdzeń organu, a także przedłożonych akt sprawy – wniosek skarżącego został załatwiony przez organy obu instancji przed wniesieniem skargi. Co więcej, na skutek zaskarżenia ww. postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 31 marca 2023 r. nr 42/2023/AH – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 11 grudnia 2023 r., III SA/Kr 1145/23 skargę oddalił.
Z tych to powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak sentencji postanowienia.