Uzasadnienie
Skarżący J. P. skargą z dnia 16 stycznia 2009r. adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, (która wpłynęła do Sądu w dniu 11 marca 2009r.), zaskarżył bezczynność, przewlekłość postępowania i naruszenie prawa przez Wójta Gminy polegającą na wstrzymaniu biegu skargi z dnia 16 kwietnia 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W uzasadnieniu skargi podał, że w związku z wstrzymaniem biegu skargi z dnia 9 lutego 2007r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie w sprawie "wznowienia decyzji Burmistrza Gminy z dnia 04.08.1993r. rozgraniczającej działki ewid. Nr 656, 657, 614, 639, 640, 641, 655, 659, 660 w A, 16 kwietnia 2007r. złożył skargę bezpośrednio do Sądu, który pismem doręczył ją w dniu 23 kwietnia 2007r. Wójtowi Gminy" Mimo wielokrotnych skarg do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Wójt nie nadał jej dotychczas dalszego biegu. W związku z powyższym podtrzymuje wniosek o stwierdzenie bezczynności i przewlekłości postępowania.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wnosi o oddalenie skargi jako bezzasadnej. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podaje, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał środka zaskarżenia (zażalenia na bezczynność organu stosownie do art. 7 kpa), a to skutkuje niedopuszczalnością skargi. Ponadto organ podnosi, że sprawa rozgraniczenia działek ewid. nr 659/1, 659/2, 659/3 położonych w A była przedmiotem postępowania sądowego, w którym postanowieniem z dnia 16 marca 2000r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy dokonał zniesienia współwłasności i podzielił działkę ewid. nr 659 położoną w A na działki ewid. nr 659/1, 659/2, 659/3. W tym zakresie nie toczyło się postępowanie administracyjne przed Wójtem Gminy, o czym pismami wielokrotnie informowano skarżącego.
Dodatkowo organ podaje, że w dniu 08.12.2008r. wysłał do Sądu odpowiedź na skargę z dnia 30.10.2008r. w tej samej sprawie, która oczekuje na rozpoznanie. O tym fakcie powiadomiono skarżącego pismem z dnia 06.02.2009r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
Punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia m.in. skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi albowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a.
Jak wynika jednak z art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W § 2 tego przepisu zostało z kolei wyjaśnione, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
w indywidualnych sprawach,
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zatem do czynienia wówczas gdy organ w ustalonym terminie nie podjął określonych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub czynności.
Natomiast w rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę, której przedmiot określił jako "bezczynność, przewlekłość postępowania i naruszenie prawa przez Wójta Gminy polegającą na wstrzymaniu biegu skargi z dnia 16 kwietnia 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego". A zatem bezczynności Wójta Gminy skarżący upatruje w fakcie nie przesłania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jego skargi. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Natomiast art. 54 § 2 ustawy stanowi, że organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Obowiązek nałożony na organ, a wynikający z powyższego przepisu dotyczy wykonania czynności faktycznej jaką jest przesłanie skargi wraz z aktami do Sądu, nie jest to zatem czynność o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy p.p.s.a., a tym samym nie może być przedmiotem skargi na bezczynność organu. Ustawodawca przewidział natomiast inne środki prawne w przypadku gdy organ nie wykonuje obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. Stosownie do postanowień art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. w razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do obowiązków określonych w art.54 § 2, skarżący może wystąpić do sądu o wymierzenie kary grzywny.
Natomiast sąd nie może z urzędu wymierzyć organowi grzywny. Wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny wszczyna incydentalne postępowanie w ramach toczącego się już postępowania sądowoadministarcyjnego.
Reasumując należy stwierdzić, że naruszenie przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a., czyli nie przesłanie do sądu skargi wraz z aktami administracyjnymi w sprawie nie może być przedmiotem skargi na bezczynność organu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. odrzucił skargę.