Uzasadnienie
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie kształtuje się następująco skarżący S. B. domaga się ustalenia, że jego zmarły syn Z. B. w okresie od dnia [...].04 1995r. do dnia zgonu tj. [...].09. 2002r. mieszkał przy ul. [...] w K. i zaktualizowania rejestru mieszkańców K. Z akt administracyjnych wynika, iż Z. B. od dnia [...].05.1966r. do dnia zgonu zameldowany był na pobyt stały w K. przy ul [...], taki adres wpisany był w dowodzie osobistym. W tym okresie czasu nie zgłaszał pobytów czasowych przy ul [...], natomiast pod tym adresem zameldowana jest i zamieszkuje żona Z. B. J. B. W akcie zgonu Z. B. wpisany jest jako adres ostatniego miejsca zamieszkania K. ul. [...].
W dniu [...] stycznia 2004r. Sąd Rejonowy dla [...] wydał z wniosku S. B. postanowienie częściowe sygn, akt [...] w sprawie stwierdzenia nabycia praw do spadku po Z. B. W postanowieniu tym sąd stwierdził, że spadek po Z. B. zmarłym w dniu [...] września 2002r. w K. i tam ostatnio stale zamieszkałym przy ul. [...] na podstawie ustawy wprost nabyli: żona spadkodawcy J. B. w [...] części, siostra A. G. w [...] części i ojciec S. B. w [...] części.
W oparciu o powyższe postanowienie o stwierdzeniu nabycia praw do spadku skarżący domaga się od organów administracji wprowadzenia zmian w ewidencji ludności składając w tej sprawie liczne wnioski.
Pismem z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] organ I instancji poinformował skarżącego o braku możliwości dokonania zmian danych adresowych zmarłego Z. B. S. B. pismem z dnia [...] lipca 2006r. adresowanym do [...] Urzędu Wojewódzkiego w K., złożył odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2006r. podając, że organ odmówił wszczęcia postępowania wyjaśniającego i odmówił sprostowania niezgodnego z prawdą zapisu meldunkowego w rejestrze mieszkańców.
W odpowiedzi pismem z dnia [...] sierpnia 2006r. Z-ca Dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich i Migracji [...] Urzędu Wojewódzkiego poinformował S. B. m.in. że obowiązek meldunkowy wynikający z art.10 ust.1 i art. 15 ust.1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r, o ewidencji ludności i dowodach osobistych dotyczy wyłącznie osób przebywających w lokalach lub go opuszczających i wygasa wraz z ich śmiercią. Oznacza to, iż po śmierci osoby nie jest dopuszczalne ani jej wymeldowanie, ani zameldowanie. W świetle powyższego skarga na wydział Spraw Administracyjnych Urzędu Miasta K. w sprawie meldunkowej Z. B. jest bezzasadna i nie może być uwzględniona.
W dniu [...] listopada 2006r. skarżący złożył skargę jak określił na decyzję z dnia [...] sierpnia 2006r., która nadal nie rozstrzygała o złożonym przez niego wniosku.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi. Podając w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę, iż udzielane S. B. odpowiedzi są odpowiedziami udzielanymi w trybie skargowym określonym w dziale VIII kpa. Ponieważ do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII kpa nie ma zastosowania sądowa kontrola, przeto należy skargę odrzucić
W piśmie z dnia [...] maja 2007r. adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący sprecyzował żądanie skargi z dnia [...] listopada 2006r. podając, że skarga dotyczy bezczynności [...] Urzędu Wojewódzkiego, który nie załatwił jego podania z dnia [...] września 2006r. o uzupełnienie decyzji [...] Urzędu Wojewódzkiego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006r., będącej odpowiedzią na jego odwołanie z dnia [...] lipca 2006r. od decyzji Referatu Ewidencji Ludności w K. nr [...] z dnia [...]lipca 2006r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art.52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W przedmiotowej sprawie skarżący skarży bezczynność Wojewody Małopolskiego, który nie załatwił jego podania z dnia 11 września 2006r. Skarżący domaga się wydania decyzji w której rozstrzygnięto by o jego podaniu.
Zgodnie z art.37kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art.35 lub ustalonym w myśl art.36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z kolei w myśl art.17 pkt 2 kpa organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu w stosunku do wojewodów są- właściwi w sprawie ministrowie. Z akt administracyjnych wynika, iż skarżący złożył skargę na bezczynność Wojewody [...] bez wcześniejszego złożenia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W takiej sytuacji złożenie skargi na bezczynność Wojewody [...] dokonane zostało z naruszeniem art.52 powołanej ustawy, albowiem nie zostały wcześniej wyczerpane środki zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.58 § 1 pkt 6 cytowanej wyżej ustawy odrzucił skargę, albowiem bez wyczerpania środków zaskarżenia wniesienie skargi jest niedopuszczalne.