Uzasadnienie
Skarżący J. P. skargą z dnia 18 marca 2009r. adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, (która wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 23 marca 2009r.), zaskarżył " bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie nadzoru wykonania w terminie, zarządzenia postanowienia znak: [...] z [...] 2008r. przez Wójta Gminy A. Niniejszym oskarża Samorządowe Kolegium Odwoławcze o bezczynność przewlekłość postępowania i naruszenie prawa w sprawie nadzoru wykonania w terminie zarządzenia postanowienia znak: [...] z [...] 2008r dotyczącego samowolnego rozgraniczenia działek ewid. nr 2659/1, 2659/2, 2659/3 w A i wnosi o stwierdzenie bezczynności, przewlekłości postępowania i naruszenia prawa."
W uzasadnieniu skargi podał, że Kolegium Odwoławcze postanowieniem znak: [...] z [...] 2008r. wyznaczyło Wójtowi Gmina A termin do załatwienia sprawy samowolnego rozgraniczenia działek 2659/1, 2659/2, 2659/3, a nie decyzji Burmistrza Gminy jak twierdzi SKO, ale dotychczas brak jest jakiegokolwiek załatwienia. Podał, że 23.12.2008r. złożył do SKO skargę na Wójta, którą ponowił 9.02.2009r., ale brak jest działania mimo upływu ustawowego terminu. Wobec tego podtrzymuje wniosek o stwierdzenie bezczynności, przewlekłości postępowania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] 2009r. wydało postanowienie znak: [...], w którym po rozpatrzeniu zażalenia J. P. na bezczynność Wójta Gminy A w przedmiocie załatwienia jego wniosku dotyczącego samowolnego rozgraniczenia działek nr 2659/1, 2659/2 i 2659/3 wyznaczyło Wójtowi Gminy A dodatkowy 14 dniowy termin do załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi jako bezzasadnej, względnie o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie, określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy - p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
Punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia m.in. skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi albowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas gdy organ w prawnie ustalonym terminie nie podjął określonych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub czynności.
Natomiast w rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę, której przedmiot określił jako " bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie nadzoru wykonania w terminie, zarządzenia postanowienia znak: [...] z [...] 2008r. przez Wójta Gminy A. Aby rozważać skargę na bezczynność SKO polegającą na braku nadzoru nad organem I instancji w sprawie wykonania postanowienia SKO, należałoby najpierw wskazać istnienie takiego obowiązku ustawowego jakim jest sprawowanie nadzoru, jego podstawę prawną i formę prawną sprawowania tego nadzoru.
Zgodnie z art.37 § 1 kpa Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art.35 lub ustalonym w myśl art.36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W myśl § 2 organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Należy wyraźnie podkreślić, że wniesienie zażalenia w trybie art.37 § 1 kpa jest wyłącznie warunkiem formalnym niezbędnym do wystąpienia przez stronę ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu I instancji i nie może być traktowane jako odrębne samodzielne postępowanie administracyjne.
Natomiast pozostałe czynności organu wyższego stopnia podejmowane na podstawie art.37 § 2 kpa należą do zakresu wewnętrznego urzędowania i mogą być wykonywane w formach prawnych przewidzianych w przepisach określających organizację i zakres działania tego organu.
Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie zawierają takich rozwiązań prawnych, które pozwalałyby organowi II instancji na sprawowanie nadzoru nad organem I instancji w zakresie realizacji przez ten organ postanowienia organu II instancji wydanego w trybie art. 37 § 2 kpa. Tym samym organ II instancji, w przypadku nie realizacji przez organ I instancji postanowienia wydanego w trybie art. 37 § 2 kpa, nie działa w żadnej z form o której mowa w art.3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji nie może pozostawać w bezczynności. Jeżeli organ I instancji nie realizuje postanowienia organu II instancji wydanego w trybie art. 37 § 2 kpa wyznaczającego dodatkowy termin do załatwienia sprawy, to stronie przysługuje skarga na bezczynność organu I instancji, a nie organu II instancji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.