Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2011 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata (k. 15), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa G. D. (vide: k. 25).
Wyznaczony adwokat podjął przed sądem administracyjnym pierwszej instancji czynności (k. 31, 54, 60) a po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (k.
- 71) sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W dniu 19 stycznia 2012 r. wpłynął do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek adwokata o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości dwukrotności wynagrodzenia minimalnego przewidzianego za sporządzenie takowej opinii, wobec braku opłacenia pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
Uzasadniając swój wniosek adwokat podniósł, że nakład pracy niezbędny dla sporządzenia opinii i ilość czasu poświęcona dla jej rzetelnego sporządzenia jego zdaniem w pełni uzasadnia zgłaszane żądanie. W załączeniu przedłożył zaś odpis przedmiotowej opinii.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści powołanego wyżej art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.).
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach niniejszej sprawy można przyjąć, że oświadczenie, o jakim mowa w §20 powołanego rozporządzenia zostało złożone przez adwokata.
Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może jednak poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (sygn. OZ 720/04 ONSAiWSA 05/5/93). Mając to na uwadze należy stwierdzić, że jeśli w okolicznościach rozstrzyganego przypadku adwokat przedstawił sądowi odpis przedmiotowej opinii i gdy równocześnie z akt sprawy nie wynika by strona zakwestionowała fakt udzielenia jej pomocy prawnej w tej formie, to zachodzą warunki by przyznać adwokatowi należne wynagrodzenie (por. także postan. NSA z 12.07.2004 r. II FSK 1187/04).
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, która odpowiada 50% stawki należnej za czynności adwokackie przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji. Pamiętać zaś trzeba, że adwokat został dla strony ustanowiony jeszcze przed wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i za czynności podjęte przed sądem pierwszej instancji otrzymał już stosowne wynagrodzenie (k. 71).
Odnosząc się do zawartego we wniosku żądania adwokata o podwyższenie opłaty za jego czynności do dwukrotności minimalnego wynagrodzenia podnieść należy, że po pierwsze zawarty w rozdziale 6 rozporządzenia przepis §19 pkt. 1 stanowi lex specialis w stosunku do §2 ust. 2 zd. 2 rozporządzenia limitując wysokość kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonych przez Skarb Państwa do wysokości maksymalnie 150% stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3-5. A po drugie, że konieczność zapoznania się z jednym skoroszytem akt administracyjnych (dowód: pieczęć prezentaty WSA wraz z adnotacjami urzędowymi na odpowiedzi na skargę k.
5) i przeglądnięcia ok. 91 kart akt sądowoadministracyjynch nie wskazuje ani na ponad przeciętną obszerność akt sprawy ani na konieczność poświecenia przez adwokata ponadprzeciętnej ilości czasu dla rzetelnego sporządzenia przedmiotowej opinii.
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega jednak powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.