Uzasadnienie
Wyrokiem z 14 listopada 2019 r. (sygn. akt III SAB/Kr 161/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił w części skargę K. K. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji. Sąd umorzył postępowanie w przedmiocie zobowiązania organu do wydania aktu, stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, ale bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Pismem z dnia 27 grudnia 2019 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu) pełnomocnik Skarżącego wniósł o uzupełnienie sentencji powyższego wyroku o rozstrzygnięcie w zakresie kosztów zastępstwa procesowego, poprzez zasądzenie ich od organu na rzecz Skarżącego w wysokości 480 zł. Jako podstawę prawną wskazano § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie wyroku, złożony w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu, zasługiwał na uwzględnienie.
W myśl art. 209 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej dalej jako "P.p.s.a."), wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Stosownie zaś do art. 201 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Biorąc pod uwagę, że w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarto wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa sądowego od organu na rzecz Skarżącego, a we wskazanym wyroku zabrakło rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, wyrok ten należało uzupełnić, stosownie do postanowień art. 157 § 1 P.p.s.a. Powyższy wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów Sąd mógł rozpoznać na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego, w myśl § 2 art. 157 P.p.s.a., a orzeczenie w tym zakresie, jeżeli dotyczy wyłącznie kosztów przybiera formę, w świetle § 3 in fine art. 157 P.p.s.a. – postanowienia.
Wysokość kosztów postępowania określono zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 157 § 1, § 2 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł, jak w sentencji postanowienia.