Uzasadnienie
Wniesioną dnia [...] 2006 r (data nadania) do Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego skargą W. B. zarzucił Staroście Powiatowemu w [...] bezczynność w wykonaniu pomiaru działek położonych w [...], oznaczonych przez skarżącego jako działki [...],[...] i [...] objęte Dokumentem Nadania Ziemi Nr [...] z dnia [...]1946 r.
Uzasadniając skargę podnosił skarżący, że w związku z postępowaniami administracyjnymi dotyczącymi ustalenia łącznych zobowiązań pieniężnych z tytułu podatku rolnego i kwestionowaniem powierzchni, od której ustalane są podatki, pismami z dnia [...] 2006 r i [...] 2006 r zwrócił się do Starosty Powiatowego w [...] o dokonanie pomiaru obecnych działek ewidencyjnych, zgodnie z przebiegiem granic działek katastralnych Nr [...],[...] i [...] objętych dokumentem nadania ziemi, a Starosta Powiatu w [...] pismem z dnia [...] 2006 r znak [...], poinformował, że nie ma podstaw do wykonania nowego pomiaru posiadanych przez skarżącego gruntów na terenie Gminy [...] Z tak sformułowanym zarzutem, połączył skarżący szereg adresowanych do sądu wniosków; o wzruszenie błędnych zapisów gruntu, dokonanie pomiarów i przywrócenie starej ewidencji, odszkodowanie za 14 lat nie przekazaniu gruntu, zwrot zapłaconego podatku od 1999-2004 r. Do skargi załączono m.in. decyzję SKO z [...].2006 r uchylającą - po rozpatrzeniu odwołania W. B. - decyzję Wójta Gminy [...] z [...] 2006 r w sprawie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 r i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, oraz pisma kierowane do SKO i Starosty Powiatowego w [...] w tych kwestiach.
Nadto pismem z dnia [...] 2006 r skarżący złożył wniosek o połączenie do rozpoznania z mniejszą sprawą sprawy z jego skargi na tytuł wykonawczy Nr [...] z dnia [...].2006 r wystawiony przez Wójta Gminy [...]
Przekazane w tej sprawie przez Urząd Gminy Przeciszów, akta postępowania egzekucyjnego wraz z e skargą z dnia [...]. 2006 r, zostały w dniu [...] 2006 r przekazane do Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jako właściwemu w sprawach egzekucji należności podatkowych.
Starosta Powiatu [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.Opisując przedmiot żądań zawartych w różnych tematycznie pismach skarżącego skierowanych do tego organu, Starosta wskazał, że żądanie wykonania, pomiaru zawierały tylko pisma z [...]. 2006 r, oraz złożone po wezwaniu o sprecyzowanie żądania, pismo z dnia [...].2006 r. Odnosząc się do tego żądania, Starosta podniósł, iż pismem z dnia [...] 2005 r poinformował skarżącego o braku podstaw do wykonania nowego pomiaru posiadanych przez niego gruntów. Wskazano, że operat ewidencyjny jest zmodernizowany w 1992 r i o założeniu zmodernizowanego operatu obwieszczono w Dzienniku Urzędowym Województwa o Nr [...] z dnia [...] 1992 r, a zmiany danych objętych ewidencją po tej dacie nie były zgłaszane.
Wskazano także, że pismo Starosty z dnia [...] 2006r, doręczono skarżącemu w dniu [...]. 2006 r, a skargę wniesiono po upływie 59 dni od tej daty.
Na rozprawie przed Sądem, skarżący podtrzymał swoją skargę na bezczynność Starosty i wyjaśnił, ze przed jej wniesieniem nie składał zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na bezczynność tego organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zgodnie z przepisem art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z poźn. m.) - dalej ustawa p.p.s.a - Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Podstawa do odrzucenia skargi z powodu jej niedopuszczalności ma miejsce w sprawie.
Stosownie do przepisu art. 52 § 1 powołanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zarazem § 2 tego przepisu określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.Przepis art.3 § 2 pkt 1 - 4 stanowi, że sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt. 4).
Przepisy art. 35 i 36 kpa skreślają terminy załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej,Przepis art.37 § 1 kpa stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art.36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Podniesiony zarzut bezczynności skierowany pod adresem Starosty Powiatu [...], oznacza zarzut, że jako organ administracji publicznej prowadzący ewidencji gruntów i budynków (art. 22 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 Prawo geodezyjne i kartograficzne - obecnie t.j. Dz.U. z 2005r, Nr 240, poz. 2027) nie podejmuje w terminie przewidzianej prawem czynności w formie decyzji, postanowienia czy innego rodzaju aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a zatem nie załatwia określonej sprawy.
W świetle art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczalność wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skargi na bezczynność Starosty jako organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków, warunkowana jest wyczerpaniem, swoistego środka zaskarżenia,w postaci opartego na przepisie art. 37 § 1 kpa zażalenia do organu administracji publicznej na niezałatwienie sprawy w terminie określonym art.35 lub ustalonych w myśl art.36 kpa.
Przepis art.37 § 2 określa czynności jakie zarządza organ wyższego stopnia uznając zażalenie za uzasadnione. Jednakże wyczerpanie dostępnego środka zaskarżenia, w postaci zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa, oznacza, że niezależnie od pozytywnego czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona nie może wnieść skargę (po złożeniu zażalenia) na bezczynność tego organu, którego bezczynności dotyczyło zażalenie. Organ rozpatrujący zażalenie, również obowiązany jest stosować terminy z art. 35 lub 36 kpa.
Wniesienie zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia jest wyłącznie warunkiem formalnym dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż jak to już wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny, w nadal aktualnym, wyroku z dnia 24.05. 2001 r IV/SA/572/99 (ONSA 2002/3/116), stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 i 2 kpa, ma charakter wpadkowy, a na postanowienia tego organu zażalenie nie przysługuje.
Zgodnie z przepisem art. 7,, b-- ust.2 pkt 2 powołanej ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne; Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Do organów tych, przepisami art. 6 a ust.1, pkt 2 lit.,, b-- zaliczono także starostę.
Oznacza to, że skuteczne wniesienie skargi na bezczynność Starosty jako organu prowadzącego ewidencje gruntów i budynków, warunkowane jest uprzednim wyczerpaniem przewidzianego w art. 37 § 1 kpa zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia - Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego - w konkretnej sprawie.
Z wyjaśnień skarżącego wynika, że przed wniesieniem niniejszej skargi, takiego zażalenia nie złożył a zatem skarga na podstawie art.58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uległa odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Na marginesie rozstrzygnięcia należy zauważyć, że ewentualne wniesienie takiego zażalenia i złożenia nowej skargi na bezczynność nie przesądza samo przez się o jej dopuszczalności.Skarga bowiem może być wniesiona w takich sprawach, których załatwienie następuje w formie decyzji lub postanowienia, albo w formie aktu lub czynności wynikającej z przepisów prawa. Wykonanie pomiaru, nie jest formą załatwienia sprawy wymagającą decyzji lub postanowienia, a ma charakter czynności technicznej. Za podlegającą kognicji sądu administracyjnego czynność z zakresu administracji publicznej pomiar gruntu mógłby być uznany tylko wówczas, gdyby przepisy prawa materialnego nakładały na organy administracji geodezyjnej obowiązek jego wykonania na każde żądanie uprawnionej strony.Rozstrzygnięcie tej kwestii jest jednak w tym postępowaniu zbędne, z uwagi na niedopuszczalność skargi z innej przyczyny.
Zarazem przepis art. 149 i 159 ustawy, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określają zakres rozstrzygnięcia merytorycznego, jakie może podjąć Sąd w rozpoznaniu skargi na bezczynność organu.
Z tych względów połączone ze skargą na bezczynność starosty wnioski, nie podlegały samoistnemu rozpoznaniu w tej sprawie.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.