Uzasadnienie
Skarżący J. P. skargą z dnia 18 marca 2009r. adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, (która wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 23 marca 2009r.), zaskarżył " bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie nadzoru wykonania w terminie, zarządzenia postanowienia znak: [...] z 30.06.2008r. przez Wójta Gminy A wznowienia postępowania dotyczącego decyzji Burmistrza Gminy Nr [...] z [...] 1993r. rozgraniczającej działki ewiden. nr 2656, 2657, 2614, 2639, 2640, 2661, 2659, 2660 w A i wnosi o stwierdzenie bezczynności, przewlekłości postępowania i naruszenia prawa."
W uzasadnieniu skargi podał, że Kolegium Odwoławcze postanowieniem znak: [...] z 30.06.2008r. wyznaczyło Wójtowi Gmina A 14 dniowy termin do załatwienia sprawy wznowienia postępowania dotyczącego decyzji Burmistrza Gminy Nr [...] z [...] 1993r. rozgraniczającej działki ewiden. nr 2656, 2657, 2614, 2639, 2640, 2641, 2659, 2660 w A, ale dotychczas brak jest jakiegokolwiek załatwienia. Podał, że 23.12.2008r. złożył do SKO skargę na Wójta, którą ponowił 9.02.2009r., ale brak jest działania mimo upływu ustawowego terminu. Wobec tego podtrzymuje wniosek o stwierdzenie bezczynności, przewlekłości postępowania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] 2009r. wydało postanowienie znak: [...], w którym po rozpatrzeniu zażalenia J. P. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie załatwienia jego wniosku z dnia 13.03.2006r. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Gminy Nr [...] z [...] 1993r wyznaczyło Wójtowi Gminy dodatkowy 14 dniowy termin do załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi jako bezzasadnej, względnie o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie, określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy - p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
. Punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia m.in. skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi albowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas gdy organ w prawnie ustalonym terminie nie podjął określonych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub czynności.
Natomiast w rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę, której przedmiot określił jako " bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie nadzoru wykonania w terminie, zarządzenia postanowienia znak: [...] z 30.06.2008r. przez Wójta Gminy A. Aby rozważać skargę na bezczynność SKO polegającą na braku nadzoru nad organem I instancji w sprawie wykonania postanowienia SKO, należałoby najpierw wskazać istnienie takiego obowiązku ustawowego jakim jest sprawowanie nadzoru, jego podstawę prawną i formę prawną sprawowania tego nadzoru.
Zgodnie z art. 37 § 1 kpa Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art.35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W myśl § 2 organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Należy wyraźnie podkreślić, że wniesienie zażalenia w trybie art.37 § 1 kpa jest wyłącznie warunkiem formalnym niezbędnym do wystąpienia przez stronę ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu I instancji i nie może być traktowane jako odrębne samodzielne postępowanie administracyjne.
Natomiast pozostałe czynności organu wyższego stopnia podejmowane na podstawie art. 37 § 2 kpa należą do zakresu wewnętrznego urzędowania i mogą być wykonywane w formach prawnych przewidzianych w przepisach określających organizację i zakres działania tego organu.
Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie zawierają takich rozwiązań prawnych, które pozwalałyby organowi II instancji na sprawowanie nadzoru nad organem I instancji w zakresie realizacji przez ten organ postanowienia organu II instancji wydanego w trybie art. 37 § 2 kpa. Tym samym organ II instancji, w przypadku nie realizacji przez organ I instancji postanowienia wydanego w trybie art. 37 § 2 kpa, nie działa w żadnej z form o której mowa w art.3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji nie może pozostawać w bezczynności. Jeżeli organ I instancji nie realizuje postanowienia organu II instancji wydanego w trybie art. 37 § 2 kpa wyznaczającego dodatkowy termin do załatwienia sprawy, to stronie przysługuje skarga na bezczynność organu I instancji, a nie organu II instancji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.