Uzasadnienie
W dniu 13 marca 2012 r. L. W. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarzucił Kolegium nierozpoznanie złożonego w dniu 21 listopada 2011 r. odwołania od wydanej przez Burmistrza decyzji z dnia [...] 2011 r. Nr [...] odmawiającej przyznania skarżącemu zasiłku rodzinnego na czwarte dziecko – M. W. – z tytułu wychowania dziecka w rodzinie wielodzietnej oraz odmawiającej przyjęcia wniosku o przyznanie zasiłku rodzinnego na pierwsze dziecko – P. W. – uczącego się w szkole wyższej.
Podniósł, że do dnia 13 marca 2012 r. nie otrzymał odpowiedzi od Kolegium.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Kolegium wskazało, że odwołanie skarżącego zostało rozpatrzone i w dniu 12 marca 2012 r. Kolegium decyzją Nr [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji celem jej ponownego rozpoznania.
W przedłożonych wraz z odpowiedzią na skargę aktach postępowania administracyjnego znajduje się wskazana decyzja organu odwoławczego.
Kolegium podniosło także, że skargę na akty lub czynności można wnieść po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, czemu skarżący nie zadośćuczynił.
Wobec tego skargę można uznać za przedwczesną.
Zarządzeniem przewodniczącego, doręczonym dnia 9 lipca 2012 r. (w trybie art. 72 § 1 ppsa – dorosłemu domownikowi), skarżący wezwany został o podanie, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność, wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w trybie art. 37 § 1 kpa o usunięcie naruszenia prawa w związku z niezałatwieniem sprawy przez nierozpoznanie odwołania od decyzji, a jeśli tak o przesłanie oryginału lub poświadczonego odpisu wezwania do dnia rozprawy, pod rygorem odrzucenia skargi.
Na termin rozprawy skarżący nie stawił się, ani nie złożył na piśmie informacji czy przed wniesieniem skargi wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga ulega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1570 z późn. zmianami – dalej ustawa ppsa), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a, tego przepisu. Regulacja ta oznacza, że Sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe postępowanie w sprawach, w których wydawane są decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 ppsa).
Stosownie jednak do przepisu art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służą one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zarazem przepis ten w § 2 określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
Przepis art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. m.in. o zmianie ustawy kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r. Nr 6, poz.
18) i obowiązującym od 11 kwietnia 2011 r. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36, lub na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do przepisu art. 17 pkt 1 kpa Samorządowe Kolegia Odwoławcze są organami wyższego stopnia w stosunku jednostek samorządu terytorialnego, a zatem nie ma organów wyższego stopnia względem Samorządowych Kolegiów Odwoławczych.
Środkiem zaskarżenia, który służy stronie zamierzającej zarzucić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność lub przewlekłe prowadzenie sprawy jest zatem – w rozumieniu przepisu art. 52 § 2 ustawy ppsa – wezwanie tego organu o usunięcie naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego przez wydanie aktu lub podjęcie czynności, co do której organ jest bezczynny lub prowadzi przewlekłe postępowanie.
Nie dokonanie tej czynności przed wniesieniem skargi oznacza, że skarżący nie wyczerpał służącego mu środka zaskarżenia przez wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa przez rozpatrzenie wniesionego odwołania.
Wniesiona bez wyczerpania dostępnych środków zaskarżenia, skarga jest skargą niedopuszczalną i ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów nie podlega rozpatrzeniu kwestia, czy wobec wydania przed wniesieniem skargi decyzji w następstwie rozpatrzenia odwołania skarżącego, zachodziły podstawy do oddalenia skargi na bezczynność względnie umorzenia postępowania sądowego.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.