Uzasadnienie
Skarżący A. F. pismem z dnia 4 grudnia 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie przesłania dokumentów. W treści skargi skarżący wskazał, że w dniu 23 listopada 2020 r. złożył ponaglenie.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że wbrew twierdzeniem skarżącego, w dniu 23 listopada 2020 r. nie wpłynęło żadne ponaglenie w przedmiotowej sprawie.
Pismem z dnia 4 stycznia 2021 r. wezwano skarżącego do przedstawienia dowodu wniesienia ponaglenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu dnia 8 stycznia 2021 r.
Do pisma z dnia 8 stycznia 2021 r. skarżący nie załączył dowodu wniesienia ponaglenia. Ponadto z ustaleń Sądu wynika, że do dnia wydania nin. postanowienia żadne inne pismo w sprawie nie wpłynęło.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325) - dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Z akt sprawy nie wynika, że skarga na bezczynność została poprzedzona ponagleniem, a skarżący nie wykazał tego faktu mimo wezwania sądu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono z kolei w pkt 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.