Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 grudnia 2019 r. skarżący M. S. złożył skargę na bezczynność i przewlekłość Starosty - Powiatowy Urząd Pracy w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Sądowi z urzędu jest wiadomym, że również pismem z dnia 3 grudnia 2019 r. M. S. złożył skargę na bezczynność i przewlekłość Starosty - Powiatowy Urząd Pracy w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skargę tę zarejestrowano pod sygn. akt III SAB/Kr 185/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 26 marca 2020 r. sygn. III SAB/Kr 185/19 oddalił skargę M. S. na ww. bezczynność i przewlekłość Starosty - Powiatowy Urząd Pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., póz. 2325) -p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu ww. przepisu oznacza, że ten sam podmiot już wcześniej wniósł skargę na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu, a zatem jest to już przedmiotem postępowania przed sądem. Konsekwencją zaś zaistnienia takiej sytuacji jest wyłączenie dopuszczalności skutecznego wniesienia kolejnej skargi.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi z dnia 4 grudnia 2019 r. skarżący uczynił bowiem bezczynność i przewlekłość Starosty - Powiatowy Urząd Pracy w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, w którym wydano decyzję z dnia 3 grudnia 2019 r. znak: [...]. Z kolei wyrokiem z dnia 26 marca 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 185/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. S. na bezczynność i przewlekłość Starosty - Powiatowy Urząd Pracy w przedmiocie wszczęcia ww. postępowania w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Wobec powyższego niniejszą skargę należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu skargi.