Uzasadnienie
Skarżący w złożonym 3.06.2016 na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Poinformował, że skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zamierza objąć "postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2015 r. sygn. akt I ONP 3/15".
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne.
W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją. Strona korzysta z przyznanego prawa pomocy w zakresie całkowitym, które nie zostało jej cofnięte (k. 101). Trzeba także pamiętać, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 285a §1 ppsa). Od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga nie przysługuje, z wyjątkiem gdy niezgodność z prawem wynika z rażącego naruszenia norm prawa Unii Europejskiej (art. 285a §3 zd. 1 ppsa). Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są bowiem prawomocne z chwilą ich wydania i co do zasady nie podlegają zaskarżeniu.
Z uwagi na przytoczone okoliczności rozpoznanie obecnego wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata jest zbędne a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.