Uzasadnienie
W skardze z dnia 23.11.2009r. Prokurator Prokuratury Rejonowej wniósł o stwierdzenie bezczynności w działaniu Wojewody wyjaśniając, że organ ten pozostaje bezczynny w sprawie stwierdzenia posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego przez E. (poprzednie imię E.) T. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej nieuwzględnienie podnosząc, że w dniu 28.12.2009r. została wydana decyzja odmawiająca stwierdzenia utraty obywatelstwa polskiego przez E. T., zatem organ nie był bezczynny w kwestii obywatelstwa polskiego E. T. Organ zauważył też, że Prokurator nie wyczerpał trybu zaskarżenia bezczynności, gdyż nie wniósł zażalenia na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i z tego względu Wojewoda wniósł równolegle o odrzucenie skargi.
W piśmie z 12.01.2010r. Prokurator Prokuratury Rejonowej oświadczył o cofnięciu w/w skargi, wnosząc o umorzenie postępowania sądowadministarcyjnego, powołując się przy tym na okoliczność wydania wspomnianej wyżej decyzji z 28.12.2009r. znak [...] odmawiającej stwierdzenia utraty obywatelstwa polskiego przez E. T. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Oświadczenie skarżącego Prokuratora Prokuratury Rejonowej z 12.01.2010r. stanowi w rozumieniu przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oświadczenie o cofnięciu skargi.
Przepis ten brzmi w ten sposób, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec tego, że w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne, Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne, umarzając na podstawie w/w przepisu postępowanie sądowoadministarcyjne.